Wyniki wyszukiwania:

Kilka pomysłów na lekcję o rodzinie

Nowa edycja podręcznika do nauki języka polskiego jako obcego “POLSKI krok po kroku” inspiruje do wykorzystania nowych pomysłów na zajęcia jpjo. Dziś weźmiemy na warsztat lekcję 11, „Rodzina”.

NOWA TWARZ PODRĘCZNIKA „POLSKI KROK PO KROKU”

Czas mija, a obecnie wręcz pędzi jak torpeda. Rzeczywistość się zmienia, a wraz z nią przedmioty i słowa, których używamy na co dzień. Z sal lekcyjnych zniknęły płyty CD i telewizory, a pojawiły się laptopy i tablice multimedialne. Płacimy już nie tylko kartą, ale też BLIKIEM, a paczki odbieramy częściej w paczkomacie niż na poczcie. Telefony wyglądają inaczej niż nawet kilka lat temu, podobnie jak wyposażenie naszych mieszkań. Nosimy już inne ubrania i fryzury. Tak samo język (jako żywy twór) zmienił się wraz z otaczającym nas światem i za tymi właśnie przemianami chce nadążyć podręcznik „POLSKI krok po kroku”, dlatego do naszych rąk trafia właśnie jego zaktualizowana wersja.

METODYKA, PRAKTYKA, INSPIRACJA – MOJE DOŚWIADCZENIA Z KURSU DLA POCZĄTKUJĄCYCH NAUCZYCIELI JPJO W SZKOLE GLOSSA

Wszyscy to robimy. Nie ma co udawać i próbować płynąć pod prąd! Taka jest nasza ludzka natura. Gdy coś się kończy, naturalnie podsumowujemy miniony czas, a myśli same wybiegają w przyszłość, by ją dokładnie zaplanować. My, nauczyciele języka polskiego jako obcego, również nie posiadamy jakichś nadludzkich mocy, by zapanować nad pokusą podsumowań i snucia noworocznych planów.
Zwykle spisujemy listę postanowień noworocznych. Bardzo często z lekkim zażenowaniem i ukłuciem zawodu w sercu przepisujemy to, czego nam się nie udało zrealizować w mijającym roku i z gorącym postanowieniem poprawy dopisujemy kilka nowych wyzwań. A gdyby tak w tym roku zrobić to inaczej?

NOWY ROK – ZNOWU PODSUMOWANIA I PLANY? TAK!

Wszyscy to robimy. Nie ma co udawać i próbować płynąć pod prąd! Taka jest nasza ludzka natura. Gdy coś się kończy, naturalnie podsumowujemy miniony czas, a myśli same wybiegają w przyszłość, by ją dokładnie zaplanować. My, nauczyciele języka polskiego jako obcego, również nie posiadamy jakichś nadludzkich mocy, by zapanować nad pokusą podsumowań i snucia noworocznych planów.
Zwykle spisujemy listę postanowień noworocznych. Bardzo często z lekkim zażenowaniem i ukłuciem zawodu w sercu przepisujemy to, czego nam się nie udało zrealizować w mijającym roku i z gorącym postanowieniem poprawy dopisujemy kilka nowych wyzwań. A gdyby tak w tym roku zrobić to inaczej?

POEZJA NA A0? HAIKU NA LEKCJI JĘZYKA POLSKIEGO JAKO OBCEGO

Reakcje studentów na to polecenie są zazwyczaj takie same. Najpierw zdumienie, niedowierzanie we własne możliwości, obawa. Z rzadka tylko na którejś twarzy można dostrzec nieśmiały entuzjazm. Za to po skończonych zajęciach twarze uczniów są uśmiechnięte lub zamyślone, ale nieodmiennie promienieje z nich satysfakcja. Co za zadanie rodzi tak różne emocje? Oczywiście pisanie poezji. Własnej poezji.

Gimnastyka buzi i języka. Po polsku.

Amerykańska piosenkarka R&B oraz pianistka Vivian Green powiedziała kiedyś, że „W życiu nie chodzi o to, aby czekać, aż burza minie. Chodzi o to, by nauczyć się tańczyć w deszczu.” Na samo wspomnienie tych słów przychodzą mi do głowy moi studenci języka polskiego, próbujący uniknąć zderzenia ze spadającymi z nieba cytrynami. A powinni przecież je łapać i robić lemoniadę. Myślisz pewnie, drogi Czytelniku, co ma piernik…?

Koszyk
Wybierz punkt odbioru
wybierz walutę
PLN Złoty polski
EUR Euro
Przewijanie do góry