{"id":1296,"date":"2019-01-31T18:17:17","date_gmt":"2019-01-31T17:17:17","guid":{"rendered":"https:\/\/e-polish.eu\/blog\/?p=1296"},"modified":"2019-01-31T18:17:17","modified_gmt":"2019-01-31T17:17:17","slug":"opowiadanie-na-styczen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/blog\/opowiadanie-na-styczen\/","title":{"rendered":"NOWY ROK, NOWA JA"},"content":{"rendered":"

Do pokoju przez uchylone okno wpada lodowate, nocne powietrze. Otwieram oczy i\u00a0 przez chwil\u0119 nie mam poj\u0119cia, gdzie jestem i co si\u0119 dzieje. Dlaczego jest ciemno, skoro gdy k\u0142ad\u0142am si\u0119 spa\u0107, ju\u017c zaczyna\u0142o \u015bwita\u0107? Nie mog\u0142am spa\u0107 tak d\u0142ugo. Mog\u0142am? Patrz\u0119 na zegarek i czuj\u0119 narastaj\u0105ce poczucie winy. Pierwszy dzie\u0144 Nowego Roku, pierwszy dzie\u0144 \u201enowej mnie\u201d, a transformacja nie nast\u0105pi\u0142a. Na biurku ko\u0142o porozrzucanych kosmetyk\u00f3w le\u017cy pomi\u0119ta kartka, na kt\u00f3rej najwyra\u017aniej w przyp\u0142ywie nocnego natchnienia zacz\u0119\u0142am spisywa\u0107 postanowienia. Nie musz\u0119 na ni\u0105 patrze\u0107, \u017ceby wiedzie\u0107, co tam jest napisane. Co roku przecie\u017c postanawiam sobie to samo i nie ma sensu zmienia\u0107 tych postanowie\u0144, poniewa\u017c jeszcze nigdy nie uda\u0142o mi si\u0119 ich zrealizowa\u0107. W tym roku b\u0119dzie jednak inaczej, w tym roku wszystko si\u0119 uda.<\/p>\n

Postanawiam zacz\u0105\u0107 ju\u017c dzi\u015b, do\u015b\u0107 odk\u0142adania na p\u00f3\u017aniej. Z g\u0142o\u015bnik\u00f3w leci muzyka opisana na Youtube\u2019ie jako motywacyjna, na biurku p\u0142onie zapachowa \u015bwieca, a ja wyposa\u017cona w ogromny worek na \u015bmieci zabieram si\u0119 do sprz\u0105tania.\u00a0 Po przejrzeniu kilkunastu kartek le\u017c\u0105cych na biurku orientuj\u0119 si\u0119, \u017ce czas zmieni\u0107 styl na minimalizm, w zwi\u0105zku z czym reszta zapisk\u00f3w l\u0105duje w worku bez zb\u0119dnego przegl\u0105dania. W tym momencie nast\u0119puje pierwsza transformacja, kt\u00f3rej wcale nie planowa\u0142am. Moje d\u0142ugie i niezbyt zadbane w\u0142osy zaczynaj\u0105 p\u0142on\u0105\u0107 zadziwiaj\u0105co \u0142adnym p\u0142omieniem. Czu\u0107 sw\u0105d spalenizny. O, Bo\u017ce! \u015awieca\u2026 Szybko udaje mi si\u0119 ugasi\u0107 w\u0142osy, a jednak\u00a0 po spojrzeniu w lustro orientuj\u0119 si\u0119, \u017ce zmiana fryzury b\u0119dzie nieunikniona. W\u0142a\u015bciwie, to ca\u0142kiem dobrze, nigdy nie lubi\u0142am mojej fryzury. W kuchni w jednej z szuflad znajduj\u0119 no\u017cyczki, kt\u00f3re maj\u0105 szans\u0119 by\u0107 ostre i zabieram si\u0119 do przegl\u0105dania \u201enajmodniejszych kr\u00f3tkich fryzur\u201d. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich zdecydowanie nie pasowa\u0142aby do mojej okr\u0105g\u0142ej twarzy, cz\u0119\u015b\u0107 z nich musz\u0119 zdyskwalifikowa\u0107 ze wzgl\u0119du na stopie\u0144 trudno\u015bci wykonania. W ko\u0144cu spo\u015br\u00f3d wszystkich propozycji podsuwanych mi przez uczynne strony internetowe, wybieram dwie, kt\u00f3re spr\u00f3buj\u0119 po\u0142\u0105czy\u0107 w jedn\u0105 nieco ekstrawaganck\u0105 i bardzo twarzow\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107.
\nKosmyki szybko opadaj\u0105 na pod\u0142og\u0119, dziwnym trafem no\u017cyczki za ka\u017cdym razem tn\u0105 odrobin\u0119 wi\u0119cej, ni\u017c bym chcia\u0142a. W ko\u0144cu odk\u0142adam no\u017cyczki nie dlatego, \u017ce jest perfekcyjnie, ale raczej dlatego, \u017ce nie pozosta\u0142o mi wiele do obci\u0119cia. Efekt zdecydowanie nie jest ol\u015bniewaj\u0105cy, owal, a raczej okr\u0105g mojej twarzy zosta\u0142 doskonale wyeksponowany i wiem, \u017ce jest mu w stanie pom\u00f3c tylko naprawd\u0119 dobry makija\u017c. Si\u0119gam po kosmetyki, z ka\u017cdym ruchem p\u0119dzla wygl\u0105dam coraz lepiej, coraz bardziej przypominam now\u0105, minimalistyczn\u0105 wersj\u0119 siebie.<\/p>\n

W g\u0142owie odtwarzam list\u0119 postanowie\u0144, wi\u0119kszo\u015b\u0107 nie mo\u017ce zosta\u0107 zrealizowana z powodu zbyt p\u00f3\u017anej pory. W lod\u00f3wce nie mam sk\u0142adnik\u00f3w na zdrowe sa\u0142atki i proteinowe koktajle, zalecone dwa litry wody wypi\u0142am tylko i wy\u0142\u0105cznie z powodu zatrucia alkoholowego, mog\u0142abym za to po\u0107wiczy\u0107. Par\u0119 lat temu maj\u0105c zamiar zmieni\u0107 sw\u00f3j tryb \u017cycia prowadzi\u0142am zeszyt, kt\u00f3ry wype\u0142nia\u0142am zestawami \u0107wicze\u0144 oraz przepisami zawieraj\u0105cymi zdecydowanie zbyt du\u017co drogich i trudnych do znalezienia sk\u0142adnik\u00f3w. Wtedy moja zmiana stylu \u017cycia ograniczy\u0142a si\u0119 do prowadzenia zeszytu, teraz wreszcie mog\u0142abym z niego skorzysta\u0107. Przypominam sobie, \u017ce po\u0142o\u017cy\u0142am go na szafie, nie jestem zbyt wysoka, wi\u0119c kiedy po niego si\u0119gam, udaje mi si\u0119 jedynie str\u0105ci\u0107 ramk\u0119 ze zdj\u0119ciem by\u0142ego. Nowo nabyty guz boli bardziej ni\u017c z\u0142amane po nim serce.
\n\u0106wicze\u0144 jest mn\u00f3stwo, wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich zdecydowanie wykracza poza moje mo\u017cliwo\u015bci, a przy ka\u017cdym z nich widnieje zadziwiaj\u0105ca liczba pi\u0119\u0107dziesi\u0105t<\/em>. Mam nadziej\u0119, \u017ce oznacza ona ilo\u015b\u0107 spalonych podczas \u0107wiczenia kalorii, a nie liczb\u0119 powt\u00f3rze\u0144, poniewa\u017c nawet dotarcie do trzydziestu mog\u0142oby przysporzy\u0107 mi problem\u00f3w. Udaje mi si\u0119 wybra\u0107 kilka, kt\u00f3re przy lekkim dostosowaniu mog\u0105 by\u0107 ca\u0142kiem przyjemne. W telefonie odnajduj\u0119 specjaln\u0105 \u0107 w i c z e n i o w \u0105\u00a0 playlist\u0119 (r\u00f3wnie\u017c przygotowan\u0105 wtedy, co zeszyt). Za pierwszym razem uniesienie nogi nie wydaje si\u0119 trudne, za dziesi\u0105tym odczuwa si\u0119, \u017ce ma ona ci\u0119\u017car, za dwudziestym wie si\u0119 ju\u017c, \u017ce jak najszybciej trzeba pozby\u0107 si\u0119 du\u017cej ilo\u015bci t\u0142uszczu. Muzyka gra coraz \u0142adniej, piosenki jakby coraz powolniejsze, uniesione w g\u00f3r\u0119 podczas \u0107wiczenia biodra jakby lekko opad\u0142y, ale nie trzeba si\u0119 tym przecie\u017c przejmowa\u0107. Oczy lekko si\u0119 przymykaj\u0105, to tylko na chwil\u0119, zaraz otworz\u0119, zaraz zn\u00f3w zabior\u0119 si\u0119 do \u0107wicze\u0144.\"\"<\/p>\n

Dzwonek do drzwi jest zdecydowanie za g\u0142o\u015bny, b\u0119d\u0119 musia\u0142a przypomnie\u0107 Maksowi, \u017ceby go wymieni\u0142. Ach, jednak nie, Maks zerwa\u0142 ze mn\u0105 dwa tygodnie temu. Kolejny dzwonek. Otwieram oczy i ze zdziwieniem orientuj\u0119 si\u0119, \u017ce le\u017c\u0119 na pod\u0142odze. Pod moj\u0105 g\u0142ow\u0105 spoczywa co\u015b twardego, co najprawdopodobniej musi by\u0107 zeszytem z \u0107wiczeniami. Przez t\u0119 \u201epoduszk\u0119\u201d nie jestem w stanie ruszy\u0107 g\u0142ow\u0105, aby wsta\u0107 musz\u0119 przekr\u0119ci\u0107 si\u0119 na brzuch. Po\u0107wiczone, nie ca\u0142kiem fit nogi, nie do ko\u0144ca nadaj\u0105 si\u0119 do szybkiego chodzenia, dzwonek dzwoni po raz trzeci. Gdy otwieram drzwi, s\u0142ysz\u0119 czyj\u015b g\u0142o\u015bny i zupe\u0142nie niecenzuralny okrzyk, nie jestem w stanie podnie\u015b\u0107 wzroku, poniewa\u017c jasno\u015b\u0107 z przepe\u0142nionego \u015bwiat\u0142em korytarza ca\u0142kowicie mnie o\u015blepia. Kto\u015b wpycha si\u0119 do mojego przedpokoju, nie mam najmniejszych szans przymkn\u0105\u0107 drzwi.\u00a0 Gdy zn\u00f3w zapadaj\u0105 ciemno\u015bci udaje mi si\u0119 otworzy\u0107 oczy.
\n– Elka? To na pewno ty, co ci si\u0119 sta\u0142o?
\nNie, nie, nie! B\u0142agam, tylko nie ona, tylko nie dzisiaj, nie teraz, nie kiedy mia\u0142a w\u0142a\u015bnie powsta\u0107 \u201enowa ja\u201d\u2026 Julka podchodzi do mnie i unosi moj\u0105 twarz do g\u00f3ry. Jest wy\u017csza, jest szczuplejsza, ma kr\u0119cone w\u0142osy, pi\u0119kne, ciemne oczy\u2026 ma te\u017c kolczyka w nosie, kt\u00f3ry nieco upodabnia j\u0105 do krowy – to jedyne czym si\u0119 pocieszam, gdy na ni\u0105 patrz\u0119.
\n– Elka? Twoja twarz wygl\u0105da, jakby kto\u015b ci\u0119 pobi\u0142\u2026 \u00a0S\u0105dz\u0105c po tym, \u017ce nie odpowiadasz to mo\u017cliwe, \u017ce pobi\u0142 ci\u0119 ca\u0142kiem mocno \u2013 u\u015bmiecha si\u0119 lekko z\u0142o\u015bliwie.
\n– Nikt mnie nie pobi\u0142, to by\u0142 makija\u017c \u2013 wiem, \u017ce i tak mnie nie s\u0142ucha \u2013 a siniak na czole to przypadek.
\nNa jej twarzy pojawia si\u0119 ogromny u\u015bmiech, zdejmuje z siebie p\u0142aszcz i teatralnie potrz\u0105sa lokami.
\n– M\u00f3wi\u0142am ci kiedy\u015b, \u017ce na wszystkim mo\u017cna oszcz\u0119dza\u0107, ale na fryzjerze nigdy\u2026
\nNie czeka na odpowied\u017a, obraca si\u0119 zamaszy\u015bcie i idzie do kuchni.
\n– Sama si\u0119 obci\u0119\u0142am \u2013 m\u00f3wi\u0119 do jej lekko umi\u0119\u015bnionych plec\u00f3w, cho\u0107 jestem przekonana, \u017ce ju\u017c mnie nie s\u0142ucha. Id\u0119 za ni\u0105 i mam ogromn\u0105 ochot\u0119 zapyta\u0107, co tu robi, ale dok\u0142adnie w momencie, gdy przekraczam pr\u00f3g kuchni, zaczyna dzwoni\u0107 telefon. Wiem, o czym zapomnia\u0142am jeszcze zanim udaje mi si\u0119 go odebra\u0107.
\n– Elka? Pami\u0119tasz, jaki jest dzie\u0144 tygodnia, prawda? \u2013 Marcin uczynnie przypomina mi o tym, \u017ce za dwadzie\u015bcia minut powinnam by\u0107 w pracy.\u00a0 Jeansy, koszula, torebka, wszystko znajduje si\u0119 poza zasi\u0119giem wzroku i pami\u0119ci. Fryzura, o ile to mo\u017cliwe, wygl\u0105da zdecydowanie gorzej ni\u017c w nocy, a makija\u017c, kt\u00f3ry wtedy zrobi\u0142am zdaje si\u0119 by\u0107 wodoodporny. Dziesi\u0119\u0107 minut do autobusu. Ostatni wacik, niedaj\u0105cy rady zetrze\u0107 mojego makija\u017cu l\u0105duje w koszu. Dziewi\u0119\u0107 minut do autobusu. Nie mam ani jednej pary czystych skarpetek. Osiem minut do autobusu.
\n– Elka, chod\u017a, chyba dam rad\u0119 Ci pom\u00f3c.<\/p>\n

Do budynku wchodz\u0119 punktualnie. Szal naci\u0105gni\u0119ty na wi\u0119kszo\u015b\u0107 twarzy wci\u0105\u017c zdaje si\u0119 zbyt ma\u0142y, spojrzenia w\u0119druj\u0105 dooko\u0142a mojej osoby cz\u0119\u015bciej, ni\u017c zazwyczaj. Wsiadam do pustej windy i z ulg\u0105 dokonuj\u0119 ostatnich korekt. Bior\u0119 g\u0142\u0119boki oddech, k\u0142amstwo nigdy nie by\u0142o moj\u0105 mocn\u0105 stron\u0105, jedyne, kt\u00f3re usz\u0142o mi na sucho uda\u0142o mi si\u0119 powiedzie\u0107 w wieku o\u015bmiu lat \u2013 powiedzia\u0142am rodzicom, \u017ce umy\u0142am z\u0119by przed snem\u2026 Teraz b\u0119dzie trudniej, wysz\u0142am z wprawy, aktork\u0105 te\u017c nie jestem za dobr\u0105, ale przecie\u017c moja rola nie jest zbyt du\u017ca, liczy si\u0119 charakteryzacja.
\nDrzwi lekko skrzypi\u0105, szal teatralnie opada w d\u00f3\u0142, prawie realistyczny kaszel wydobywa si\u0119 z moich ust, kichn\u0105\u0107 udaje mi si\u0119 naprawd\u0119. Szef przygl\u0105da mi si\u0119 uwa\u017cniej ni\u017c wtedy, gdy za\u0142o\u017cy\u0142am moj\u0105 najkr\u00f3tsz\u0105 sp\u00f3dniczk\u0119.
\n– Nie przechodzi\u0142a\u015b ospy w dzieci\u0144stwie, El\u017cbieto?
\n– Przechodzi\u0142am, mia\u0142am wtedy dziesi\u0119\u0107 lat i ci\u0105gle si\u0119 drapa\u0142am, teraz ju\u017c tego nie b\u0119d\u0119 robi\u0107 \u2013 posy\u0142am mu bardzo szeroki u\u015bmiech.
\n– My\u015bla\u0142em, \u017ce osp\u0119 przechodzi si\u0119 tylko raz\u2026 – unosi wysoko brwi.
\nNo tak, pracowanie w firmie farmaceutycznej ma swoje minusy.
\n– To musi by\u0107 jaki\u015b potworny mutant w takim razie \u2013 udaje mi si\u0119 zn\u00f3w zakas\u0142a\u0107, ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, \u017ce krostki wygl\u0105daj\u0105 realistycznie.
\n– No dobrze, id\u017a w takim razie lepiej do domu i wy\u015blij rano maila, czy ci si\u0119 poprawi\u0142o. Nie chcemy, \u017ceby\u015b nas tu pozara\u017ca\u0142a takim mutantem.
\nDzi\u0119kuj\u0119 mu szerokim u\u015bmiechem, szal zn\u00f3w owija si\u0119 dooko\u0142a twarzy.
\n– Elu? \u2013 jego g\u0142os dosi\u0119ga mnie w drzwiach \u2013 rozmaza\u0142a ci si\u0119 krostka na czole\u2026\"\"<\/p>\n

Na klatce schodowej pachnie kurczakiem, nie mam jednak najmniejszych podstaw, by s\u0105dzi\u0107, \u017ce to z mojego mieszkania, Julka nie bardzo potrafi gotowa\u0107. \u00a0A jednak, u\u015bmiech rozkwita na mojej twarzy, gdy otwieram drzwi. Stoi w kuchni, obok niej wielka miska chips\u00f3w, a na patelni skwiercz\u0105ce weso\u0142o n\u00f3\u017cki z kurczaka.
\n–\u00a0 Widz\u0119, \u017ce ci si\u0119 uda\u0142o \u2013 mamrocze z pe\u0142n\u0105 buzi\u0105.
\n– Ech, no zorientowa\u0142 si\u0119, ale i tak pu\u015bci\u0142 mnie do domu.
\n– To pewnie ze wzgl\u0119du na guza, wygl\u0105da tragicznie \u2013 przygl\u0105da mi si\u0119 uwa\u017cnie \u2013 fryzura te\u017c nie pomaga, pewnie uzna\u0142, \u017ce w\u0142a\u015bnie rozsta\u0142a\u015b si\u0119 z patologicznym ch\u0142opakiem.
\n– Przecie\u017c si\u0119 rozsta\u0142am \u2013 poci\u0105gam nosem, bo w drodze naprawd\u0119 nabawi\u0142am si\u0119 kataru \u2013 patologiczny troch\u0119 by\u0142, jak ka\u017cdy. Siadam przy stole. Talerz z n\u00f3\u017ckami w\u0119druje w moj\u0105 stron\u0119, przyjmuj\u0119 go z otwartymi ramionami.
\n– Julka, co tu robisz?
\nKiwa g\u0142ow\u0105 w rytm piosenki, jej biodra delikatnie podryguj\u0105.
\n– Przeprowadzi\u0142am si\u0119 tu, do ciebie.
\nCo\u015b uciska mnie w gardle, ten chodz\u0105cy tajfun, do mnie?
\n– Przeprowadzi\u0142a\u015b si\u0119 do mnie?
\n– Przecie\u017c przed chwil\u0105 w\u0142a\u015bnie to ci powiedzia\u0142am, jak nie wierzysz, mo\u017cesz zajrze\u0107 do szafy.
\nNie potrzebuj\u0119, doskonale wiem, co tam zastan\u0119. Niestety nie istnieje nawet cie\u0144 szansy, \u017ce zmieszcz\u0119 si\u0119 w jej ubrania.
\n– Dlaczego? Pok\u00f3j u rodzic\u00f3w nie pomie\u015bci\u0142 wszystkich twoich hipsterskich rzeczy?
\nSiada ko\u0142o mnie przy stole i opuszcza g\u0142ow\u0119, zaczynam \u017ca\u0142owa\u0107, \u017ce zapyta\u0142am. Zabiera kurczaka z mojego talerza, \u017cal odrobin\u0119 si\u0119 zmniejsza.
\n– Zrezygnowa\u0142am ze studi\u00f3w, ekonomia nie do ko\u0144ca do mnie pasuje\u2026
\nK\u0142ad\u0119 d\u0142o\u0144 na jej ma\u0142ej, szczup\u0142ej r\u0105czce.
\n– Chyba nie wyrzucili ci\u0119 z domu\u2026?
\nPatrzy na mnie szeroko otwartymi oczami i wybucha \u015bmiechem.
\n– Oczywi\u015bcie, \u017ce nie, po prostu im o tym nie powiedzia\u0142am \u2013 kiwa g\u0142ow\u0105 z politowaniem \u2013 powiem im w pa\u017adzierniku, jak dostan\u0119 si\u0119 na ASP.
\nPo wsp\u00f3\u0142czuciu nie zosta\u0142 nawet \u015blad. Nie wierz\u0119! Ja przez ca\u0142e \u017cycie rysowa\u0142am i nic, a ona\u2026 Ona nigdy nie bra\u0142a o\u0142\u00f3wka do r\u0119ki, a teraz nagle wybiera si\u0119 na Akademi\u0119 Sztuk Pi\u0119knych i jeszcze wierzy, \u017ce si\u0119 tam dostanie\u2026
\n– Tak, tak, ty dostaniesz si\u0119 na ASP, a ja schudn\u0119 w tym roku\u2026
\n– Ach, a wi\u0119c po to ci ten zeszyt przepe\u0142niony dziwnymi notatkami.
\nW tym momencie postanawiam przesta\u0107 si\u0119 do niej odzywa\u0107, co wi\u0119cej postanawiam nie zmienia\u0107 tego postanowienia niezale\u017cnie od tego, jak d\u0142ugo tu pozostanie.<\/p>\n

Pukanie do drzwi pokoju.
\n– Po co pukasz? To w\u0142a\u015bnie przed tob\u0105 je zamkn\u0119\u0142am \u2013 no prosz\u0119, w\u0142a\u015bnie \u0142ami\u0119 kolejne z moich postanowie\u0144.
\n– Elu, prosz\u0119.
\nNie czeka na pozwolenie, wchodzi do pokoju i siada na moim \u0142\u00f3\u017cku przygniataj\u0105c mi nogi. Ju\u017c mam co\u015b powiedzie\u0107, ale dociera do mnie, jak jest lekka.
\n– Julciu, wszystko w porz\u0105dku? Prawie nic nie wa\u017cysz.
\nKr\u0119ci g\u0142ow\u0105, ale pierwszy raz jako\u015b bez entuzjazmu.
\n– Troszk\u0119 chora jestem, co\u015b z wch\u0142anianiem \u2013 wzdycha lekko \u2013 jem, jem i nic, ani kilograma wi\u0119cej\u2026
\n– Te\u017c bym tak chcia\u0142a.
\n– Chyba \u017cartujesz?! Ja jem po pi\u0119\u0107 tysi\u0119cy kalorii dziennie, \u017ceby wygl\u0105da\u0107 jak ty, a ty wola\u0142aby\u015b zaburzenia wch\u0142aniania mie\u0107?
\n– Wygl\u0105da\u0107 jak ja? Po co?
\nWstaje i wybiega z pokoju, po chwili wraca, w r\u0119kach trzyma szkicownik. Rozpoznaj\u0119 w nim moj\u0105 w\u0142asno\u015b\u0107 z okresu \u017cycia, kiedy mia\u0142am jeszcze nadziej\u0119, \u017ce da si\u0119 wy\u017cy\u0107 z bycia artyst\u0105. Podaje mi go.
\n– Otw\u00f3rz, to zobaczysz.
\nOtwieram na pierwszej stronie i widz\u0119 naszego psa Waldka, ze str\u00f3\u017ck\u0105 \u015bliny ciekn\u0105c\u0105 mu z pyska. Unosz\u0119 brwi. Wyrywa mi zeszyt i przewraca kartk\u0119. Nie mog\u0119 uwierzy\u0107, przewracam je po kolei, strona po stronie, a\u017c do ko\u0144ca zeszytu. Jest wype\u0142niony (ca\u0142kiem dobrymi) portretami, z niekt\u00f3rych stron patrz\u0105 na mnie dziesi\u0105tki moich oczu (najwyra\u017aniej \u0107wiczy\u0142a osobno poszczeg\u00f3lne elementy twarzy) na innych widz\u0119 moj\u0105 twarz rozpromienion\u0105 u\u015bmiechem.
\n– Bo jeste\u015b pi\u0119kna.
\nMa racj\u0119, na tych rysunkach naprawd\u0119 wygl\u0105dam pi\u0119knie, szcz\u0119\u015bliwie, tak jako\u015b inaczej.
\n– Przyjecha\u0142am tutaj do ciebie, bo mia\u0142am nadziej\u0119, \u017ce pomo\u017cesz mi si\u0119 przygotowa\u0107 do egzamin\u00f3w, poza tym\u2026 – bierze g\u0142\u0119boki oddech \u2013 pomy\u015bla\u0142am te\u017c, \u017ce mo\u017ce rysuj\u0105c ze mn\u0105, znajdziesz w sobie odwag\u0119 i te\u017c spr\u00f3bujesz.
\nPrzytulam j\u0105 ze wszystkich si\u0142, moja r\u0119ka b\u0142\u0105dzi po jej w\u0142osach, przez te wszystkie lata, kiedy ja nie wierzy\u0142am w siebie, ona wierzy\u0142a we mnie, kiedy ja spisywa\u0142am diety i \u0107wiczenia, ona uwa\u017ca\u0142a mnie za pi\u0119kn\u0105\u2026
\nNa ten rok mam tylko jedno postanowienie \u2013 kocha\u0107 moj\u0105 siostr\u0119 najbardziej, jak si\u0119 tylko da.<\/p>\n

Autor: Julia Stempek<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Do pokoju przez uchylone okno wpada lodowate, nocne powietrze. Otwieram oczy i\u00a0 przez chwil\u0119 nie mam poj\u0119cia, gdzie jestem i […]<\/p>\n","protected":false},"author":7909,"featured_media":1299,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_uag_custom_page_level_css":"","site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[1965],"tags":[2137,3009,3051,3175,3385,3387,3411,3531,3605],"class_list":["post-1296","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-opowiadanie-na-kazdy-miesiac","tag-choroba","tag-nowy-rok","tag-opowiadanie","tag-plany","tag-postanowienia","tag-postanowienia-noworoczne","tag-praca","tag-rodzina","tag-siostra"],"aioseo_notices":[],"uagb_featured_image_src":{"full":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/5.jpg",1918,337,false],"thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/5.jpg",150,26,false],"medium":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/5.jpg",300,53,false],"medium_large":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/5.jpg",768,135,false],"large":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/5.jpg",1024,180,false],"1536x1536":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/5.jpg",1536,270,false],"2048x2048":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/5.jpg",1918,337,false],"page-small":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/5.jpg",210,37,false],"woocommerce_thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/5.jpg",300,53,false],"woocommerce_single":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/5.jpg",300,53,false],"woocommerce_gallery_thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/5-100x100.jpg",100,100,true],"lws_wr_thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/5.jpg",96,17,false],"lws_wr_thumbnail_small":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/5.jpg",42,7,false]},"uagb_author_info":{"display_name":"Julia Stempek","author_link":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/blog\/author\/jstempek\/"},"uagb_comment_info":0,"uagb_excerpt":"Do pokoju przez uchylone okno wpada lodowate, nocne powietrze. Otwieram oczy i\u00a0 przez chwil\u0119 nie mam poj\u0119cia, gdzie jestem i […]","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1296","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7909"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1296"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1296\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1299"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1296"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1296"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1296"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}