![\"\"](\"https:\/\/e-polish.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/paint-2711260_1920-1280x853.jpg\")
<\/p>\nKiedy kto\u015b pyta mnie o moje pierwsze wspomnienia, czuj\u0119 si\u0119 zagubiona. Nie potrafi\u0119 ich wyodr\u0119bni\u0107 spo\u015br\u00f3d masy kolorowych obraz\u00f3w, g\u0142o\u015bnych d\u017awi\u0119k\u00f3w i wspomnie\u0144 domowych zapach\u00f3w. Kiedy dociera do mnie wo\u0144 ciasta z porzeczkami, wydaje mi si\u0119, \u017ce zna\u0142am j\u0105 od zawsze i cho\u0107 wiem, \u017ce tak by\u0107 nie mog\u0142o, nie potrafi\u0119 powiedzie\u0107, kiedy poczu\u0142am j\u0105 po raz pierwszy. Do czasu p\u00f3j\u015bcia do szko\u0142y podstawowej wspomnienia zlewaj\u0105 si\u0119 i przenikaj\u0105, nie daj\u0105c si\u0119 zlokalizowa\u0107 w czasie, nie daj\u0105c si\u0119 po\u0142\u0105czy\u0107 z miejscami ani osobami. Pierwszym wyra\u017anym obrazem z przesz\u0142o\u015bci jest rozpocz\u0119cie szko\u0142y podstawowej.<\/p>\n
Pami\u0119tam sztywny, wbijaj\u0105cy si\u0119 ko\u0142nierzyk bia\u0142ej bluzki, wypolerowane czarne lakierki, lepk\u0105, spocon\u0105 r\u0105czk\u0119 wci\u015bni\u0119t\u0105 w d\u0142o\u0144 mamy. Pami\u0119tam t\u0142umy przera\u017conych os\u00f3bek t\u0142ocz\u0105cych si\u0119 w korytarzach, pod\u0105\u017caj\u0105cych za odleg\u0142ymi g\u0142osami wychowawczy\u0144. Jak wygl\u0105da\u0142a moja wychowawczyni, nie pami\u0119tam\u2026 Mo\u017ce mia\u0142a zbyt ma\u0142o wyrazist\u0105 twarz, a mo\u017ce za bardzo ba\u0142am si\u0119 na ni\u0105 spojrze\u0107, jedyne co pami\u0119tam to cichy i bardzo stanowczy ton, kiedy kaza\u0142a nam zaj\u0105\u0107 miejsca. Maj\u0105c na uwadze pro\u015bb\u0119 mamy usiad\u0142am w pierwszej \u0142awce. Tylko ja to zrobi\u0142am, widocznie inne mamy zapomnia\u0142y o to poprosi\u0107. Pani przedstawi\u0142a si\u0119 i zacz\u0119\u0142a opowiada\u0107 o zasadach panuj\u0105cych w
\nszkole, przechadza\u0142a si\u0119 w jedn\u0105 i drug\u0105 stron\u0119, nieustannie \u015bledzona przez dwadzie\u015bcia par przera\u017conych oczu. W pewnym momencie drzwi otworzy\u0142y si\u0119 i stan\u0105\u0142 w nich on. Wci\u0105\u017c mam przed oczami ten szeroki, szczery u\u015bmiech. Nie ba\u0142 si\u0119, zupe\u0142nie nie przej\u0105\u0142 si\u0119 tym, \u017ce w\u0142a\u015bnie sp\u00f3\u017ani\u0142 si\u0119 na rozpocz\u0119cie roku szkolnego. Rozejrza\u0142 si\u0119 po sali w poszukiwaniu wolnego miejsca, zosta\u0142o tylko to jedno, w pierwszej \u0142awce, ko\u0142o mnie. Pami\u0119tam dok\u0142adnie, \u017ce odwr\u00f3ci\u0142am wtedy spojrzenie w kierunku okna, nie chcia\u0142am na niego patrzy\u0107, niezbyt cz\u0119sto rozmawia\u0142am wtedy z ch\u0142opcami, a ju\u017c na pewno nie chcia\u0142am siedzie\u0107 z jednym z nich\u2026 Us\u0142ysza\u0142am skrzypienie odsuwanego krzes\u0142a.
\nCh\u0142opiec przysun\u0105\u0142 si\u0119 bli\u017cej, nie zareagowa\u0142am, zniecierpliwiony nachyli\u0142 si\u0119 do mnie i szepn\u0105\u0142 mi prosto do ucha \u201eNie wygl\u0105dasz na siedmiolatk\u0119\u201d. Wzdrygn\u0119\u0142am si\u0119 i pierwszy raz spojrza\u0142am na niego z bliska. Wygl\u0105da\u0142 zupe\u0142nie jak Piotru\u015b Pan z rudobr\u0105zowymi w\u0142osami, twarz\u0105 obsypan\u0105 piegami, zaczepnym u\u015bmiechem\u2026 \u201eNie wa\u017cne jak wygl\u0105dam, mam m\u00f3zg dziesi\u0119ciolatki!\u201d odpowiedzia\u0142am. Z uznaniem pokiwa\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/p>\n
Od tego zacz\u0119\u0142a si\u0119 nasza znajomo\u015b\u0107, od paru zgry\u017aliwych s\u0142\u00f3w. Po szkole podstawowej przyszed\u0142 czas
\nna gimnazjum, zn\u00f3w sp\u00f3\u017ani\u0142 si\u0119 na rozpocz\u0119cie i zn\u00f3w zaj\u0105\u0142 jedyne wolne miejsce. Nigdy nie \u0142\u0105czy\u0142y
\nnas bli\u017csze relacje, nigdy nie spotykali\u015bmy si\u0119 po szkole, nie dzwonili\u015bmy do siebie wieczorami, a
\njednak rozumieli\u015bmy si\u0119. Oboje byli\u015bmy niezwykle samotni, w szkole mieli\u015bmy tylko siebie. Podczas
\nprzerw udawali\u015bmy, \u017ce zostajemy w sali z lenistwa, on nak\u0142ada\u0142 s\u0142uchawki, ja wyci\u0105ga\u0142am ksi\u0105\u017ck\u0119. Po
\nminucie on \u015bci\u0105ga\u0142 s\u0142uchawki i pyta\u0142, co czytam. Rozmawiali\u015bmy o muzyce, o literaturze, nigdy o
\nsprawach w domu, nigdy o rodzinie. Rozmowy cz\u0119sto przed\u0142u\u017ca\u0142y si\u0119, trwa\u0142y ca\u0142e godziny. W drugiej
\ngimnazjum przenie\u015bli\u015bmy si\u0119 do ostatniej \u0142awki. Nie uwa\u017cali\u015bmy ju\u017c na lekcjach, czasem razem
\ns\u0142uchali\u015bmy muzyki, codziennie pyta\u0142, czy nie mam nadmiaru kanapek. Nie mia\u0142am, ale oddawa\u0142am
\nmu te, kt\u00f3re przynios\u0142am. Co jaki\u015b czas przynosi\u0142 mi ksi\u0105\u017cki, k\u0142ad\u0142 je przede mn\u0105 na \u0142awce i kr\u00f3tko
\nm\u00f3wi\u0142 \u201ePrzeczytaj.\u201d. Szko\u0142a sko\u0144czy\u0142a si\u0119 szybko i niespodziewanie, a gdy si\u0119 sko\u0144czy\u0142a okaza\u0142o si\u0119, \u017ce
\nnic nas ju\u017c nie \u0142\u0105czy. Nie by\u0142o \u017cadnych specjalnych s\u0142\u00f3w, odebra\u0142 \u015bwiadectwo, pomacha\u0142 mi i poszed\u0142,
\nzupe\u0142nie tak, jakby\u015bmy mieli si\u0119 spotka\u0107 nast\u0119pnego dnia. Przez sekund\u0119 co\u015b zabola\u0142o mnie w \u015brodku,
\nmin\u0119\u0142o jednak r\u00f3wnie szybko, jak przysz\u0142o. Nie my\u015bla\u0142am o nim nigdy potem, nie szuka\u0142am w g\u0142owie
\nwspomnie\u0144 z nim zwi\u0105zanych, nie przegl\u0105da\u0142am szkolnych zdj\u0119\u0107, aby odnale\u017a\u0107 jego twarz.
\nZagrzeba\u0142am go gdzie\u015b g\u0142\u0119boko w pami\u0119ci, nie maj\u0105c poj\u0119cia, \u017ce mo\u017ce wr\u00f3ci\u0107.<\/p>\n
<\/p>\n
Id\u0119 powoli przez park. S\u0142o\u0144ce ogrzewa mnie swoim ciep\u0142em. U\u015bmiecham si\u0119 i odgarniam z twarzy
\nrude loki. To jeden z tych niewielu dni, kiedy \u017cycie jest pi\u0119kne, kiedy wszystko mo\u017ce si\u0119 uda\u0107, kiedy
\nwszystkie drogi s\u0105 wybrukowane mo\u017cliwo\u015bciami. Park t\u0119tni \u017cyciem. Ma\u0142e dzieci biegaj\u0105 dooko\u0142a
\ng\u0142o\u015bno krzycz\u0105c i \u015bmiej\u0105c si\u0119 ze wszystkich si\u0142. W moich my\u015blach pojawia si\u0119 lekki cie\u0144, k\u0142ad\u0105cy si\u0119 na
\ndoskona\u0142ym nastroju. Ja nigdy nie b\u0119d\u0119 mie\u0107 synka ani c\u00f3reczki. Cie\u0144 zamienia si\u0119 w gradow\u0105 chmur\u0119
\npoch\u0142aniaj\u0105c\u0105 pi\u0119kno \u015bwiata. Wybra\u0142am samotno\u015b\u0107. Nie \u2013 poprawiam si\u0119 w my\u015blach \u2013 tak naprawd\u0119
\nto ona wybra\u0142a mnie. Ju\u017c nie mam ochoty siada\u0107 i czyta\u0107, nie mam ochoty patrze\u0107 na dzieci i radosne<\/p>\n
mamy. Chc\u0119 by\u0107 sama. Wracam po\u015bpiesznie do domu i zamykam za sob\u0105 drzwi. Opuszczam rolety,
\nnie chc\u0119, \u017ceby ktokolwiek widzia\u0142, \u017ce p\u0142acz\u0119. Zastanawiam si\u0119, kiedy stan\u0119\u0142am na skrzy\u017cowaniu dr\u00f3g i
\nwybra\u0142am t\u0119 z\u0142\u0105, kt\u00f3ry wyb\u00f3r zadecydowa\u0142 o tym, \u017ce zawsze b\u0119d\u0119 sama\u2026 Mog\u0119 nad tym my\u015ble\u0107, ale i
\ntak nie poznam odpowiedzi. A mo\u017ce poznam, mo\u017ce to wtedy, gdy usiad\u0142am z dala od dzieci w szkole,
\nmo\u017ce to wtedy, gdy nie zapyta\u0142am go nawet o numer telefonu po zako\u0144czeniu gimnazjum. Na dnie
\nszuflady w szafie le\u017c\u0105 stare albumy, zdj\u0119cia ludzi, kt\u00f3rych nie ma ju\u017c w moim \u017cyciu. Widz\u0119 mam\u0119 w
\nobj\u0119ciach taty. Jej ogromny brzuch ledwo mie\u015bci si\u0119 w sukience. Czuj\u0119 zalewaj\u0105ce mnie fale smutku i
\nzazdro\u015bci. Mnie nikt nigdy tak nie obj\u0105\u0142 i nie obejmie, nikt nie spojrzy na mnie z tak\u0105 t\u0119sknot\u0105. Dalej
\nznajduj\u0119 fotografi\u0119 ma\u0142ej, piegowatej dziewczynki. W jej oczach widz\u0119 nadziej\u0119 na wspania\u0142\u0105
\nprzysz\u0142o\u015b\u0107. U\u015bmiecham si\u0119 do niej ze wsp\u00f3\u0142czuciem, ona jeszcze nie wie. Pozostanie tam na zawsze
\nroze\u015bmiana i nie\u015bwiadoma. Przymykam oczy, my\u015bli przelatuj\u0105 coraz szybciej. Nie \u015bpi\u0119, ale nie jestem
\nte\u017c ca\u0142kiem przytomna. Z transu wyrywa mnie nag\u0142y d\u017awi\u0119k telefonu. Id\u0105c po niego potykam si\u0119 o
\nle\u017c\u0105ce na ziemi buty. Spogl\u0105dam na wy\u015bwietlacz, numer zastrze\u017cony, ze zdziwieniem odkrywam, \u017ce
\njest pierwsza w nocy. \u201eHalo?\u201d \u2013 pytam zaspanym g\u0142osem. Nikt nie odpowiada. \u201eKto tam?\u201d Po drugiej
\nstronie s\u0142uchawki rozbrzmiewa zachrypni\u0119ty m\u0119ski \u015bmiech. \u201eNie brzmisz na trzydziestopi\u0119ciolatk\u0119,
\nkochana\u201d. Czuj\u0119, \u017ce nogi si\u0119 pode mn\u0105 uginaj\u0105, w brzuchu pojawia si\u0119 przedziwny skurcz. To nie mo\u017ce
\nby\u0107 on, nie po tylu latach. \u201eAle z pewno\u015bci\u0105 tyle w\u0142a\u015bnie mam lat\u201d \u2013 odpowiadam staraj\u0105c si\u0119, aby
\nm\u00f3j g\u0142os brzmia\u0142 r\u00f3wnie pewnie jak wtedy. Nie pytam, dlaczego dzwoni, nie widz\u0119 \u017cadnego powodu,
\ndla kt\u00f3rego m\u00f3g\u0142by si\u0119 chcie\u0107 ze mn\u0105 skontaktowa\u0107, nie mam poj\u0119cia, sk\u0105d wzi\u0105\u0142 m\u00f3j numer. Przez
\nchwil\u0119 panuje cisza, milczymy razem czekaj\u0105c, a\u017c to drugie si\u0119 odezwie. \u201eBy\u0142em wczoraj w teatrze\u2026\u201d
\n\u2013 m\u00f3wi w ko\u0144cu. – \u201e G\u0142\u00f3wn\u0105 bohaterk\u0105 by\u0142a taka ma\u0142a, ruda dziewczynka\u201d. Czuj\u0119 jak na mojej twarzy
\nwykwita szczery, radosny u\u015bmiech. \u201e Czy to by\u0142a Ania z Zielonego Wzg\u00f3rza?\u201d \u2013 pytam. \u201ePewnie tak,
\nnie pami\u0119tam\u2026\u201d \u2013 w jego g\u0142osie pierwszy raz w \u017cyciu s\u0142ysz\u0119 wahanie. \u201eDlaczego?\u201d \u201eOstatnio ma\u0142o
\npami\u0119tam\u201d \u2013 \u015bmieje si\u0119 gorzko. \u2013 \u201eTego pewnie te\u017c nie b\u0119d\u0119\u2026\u201d. Spogl\u0105dam jeszcze raz do albumu,
\nwidz\u0119 ma\u0142\u0105, pucu\u0142owat\u0105 twarzyczk\u0119, twarzyczk\u0119 Piotrusia Pana. Z du\u017cych zielonych oczu wyziera
\nufno\u015b\u0107 i nadziej\u0105. \u201ePijesz?\u201d \u2013 pytam po cichu, tak naprawd\u0119 wcale nie potrzebuj\u0119 odpowiedzi. \u201e Du\u017co
\nczasu min\u0119\u0142o, zanim dotar\u0142o do mnie, \u017ce \u017cycie to nie film\u201d. W milczeniu kiwam g\u0142ow\u0105 i dodaj\u0119 \u201e Nie
\nda si\u0119 w\u0142\u0105czy\u0107 replay\u201d. Przez chwil\u0119 panuje cisza przepe\u0142niona smutkiem. \u201eA chcia\u0142aby\u015b co\u015b w \u017cyciu
\npowt\u00f3rzy\u0107?\u201d \u2013 pyta. Zastanawiam si\u0119 przez chwil\u0119, a odpowied\u017a, kt\u00f3rej udzielam zaskakuje mnie.
\n\u201eChcia\u0142abym wr\u00f3ci\u0107 do szko\u0142y podstawowej\u201d. Po drugiej stronie s\u0142uchawki s\u0142ycha\u0107 parskni\u0119cie. \u201eNic
\nsi\u0119 nie zmieni\u0142a\u015b\u201d. Mam ochot\u0119 powiedzie\u0107 mu, \u017ce nic nie wie i nie rozumie, \u017ce zmieni\u0142am si\u0119 tak
\nbardzo, jak si\u0119 tylko da. Wzdycham. \u201e A ty? Co by\u015b powt\u00f3rzy\u0142?\u201d Chwila oczekiwania przeci\u0105ga si\u0119 w
\nniesko\u0144czono\u015b\u0107, ze zdziwieniem odkrywam, \u017ce bardzo chc\u0119, \u017ceby nawi\u0105za\u0142 do szko\u0142y, \u017ceby nawi\u0105za\u0142
\ndo naszego ostatniego spotkania. Kiedy odpowiada, jego g\u0142os jest przepe\u0142niony gorycz\u0105. \u201eNie ma w
\nmoim \u017cyciu niczego, co chcia\u0142bym powt\u00f3rzy\u0107.\u201d Chc\u0119 co\u015b powiedzie\u0107, ale nie umiem. \u201eDobranoc,
\nma\u0142a.\u201d \u2013 s\u0142ysz\u0119 z drugiej strony. \u201eDobranoc\u2026\u201d \u2013 tak bardzo chc\u0119 go tam zatrzyma\u0107, ale jest ju\u017c za
\np\u00f3\u017ano. Rytmiczne pikanie. I znowu go straci\u0142am, tym razem bezpowrotnie. Mog\u0119 si\u0119 oszukiwa\u0107, ale
\nwiem, \u017ce ju\u017c nigdy go nie zobacz\u0119. Odszed\u0142, pozostawiaj\u0105c mnie sam\u0105 ze s\u0142owami, kt\u00f3re tak bardzo
\npotrzebowa\u0142am powiedzie\u0107 komu\u015b. Nie, nie komu\u015b \u2013 jemu. Otwieram wi\u0119c jeszcze raz album le\u017c\u0105cy
\nna pod\u0142odze , wpatruj\u0119 si\u0119 w jego ma\u0142\u0105, ufn\u0105 bu\u017ak\u0119 i m\u00f3wi\u0119 to po raz pierwszy i ostatni w \u017cyciu.
\n\u201eKocham ci\u0119, Szymku.\u201d<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/e-polish.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/phone-3594206_1920-1280x853.jpg\")
<\/p>\n
Autor: Julia Stempek<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Kiedy kto\u015b pyta mnie o moje pierwsze wspomnienia, czuj\u0119 si\u0119 zagubiona. Nie potrafi\u0119 ich wyodr\u0119bni\u0107 spo\u015br\u00f3d masy kolorowych obraz\u00f3w, g\u0142o\u015bnych […]<\/p>\n","protected":false},"author":7909,"featured_media":1379,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_uag_custom_page_level_css":"","site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[1965],"tags":[2277,2867,3459,3555,3637,3703,4011],"class_list":["post-1374","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-opowiadanie-na-kazdy-miesiac","tag-dziecinstwo","tag-milosc","tag-przeszlosc","tag-rozmowy","tag-smutek","tag-stracone-szanse","tag-wspomnienia"],"aioseo_notices":[],"uagb_featured_image_src":{"full":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/3-1.jpg",1895,336,false],"thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/3-1.jpg",150,27,false],"medium":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/3-1.jpg",300,53,false],"medium_large":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/3-1.jpg",768,136,false],"large":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/3-1.jpg",1024,182,false],"1536x1536":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/3-1.jpg",1536,272,false],"2048x2048":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/3-1.jpg",1895,336,false],"page-small":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/3-1.jpg",210,37,false],"woocommerce_thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/3-1.jpg",300,53,false],"woocommerce_single":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/3-1.jpg",300,53,false],"woocommerce_gallery_thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/3-1-100x100.jpg",100,100,true],"lws_wr_thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/3-1.jpg",96,17,false],"lws_wr_thumbnail_small":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/3-1.jpg",42,7,false]},"uagb_author_info":{"display_name":"Julia Stempek","author_link":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/blog\/author\/jstempek\/"},"uagb_comment_info":0,"uagb_excerpt":"Kiedy kto\u015b pyta mnie o moje pierwsze wspomnienia, czuj\u0119 si\u0119 zagubiona. Nie potrafi\u0119 ich wyodr\u0119bni\u0107 spo\u015br\u00f3d masy kolorowych obraz\u00f3w, g\u0142o\u015bnych […]","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1374","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7909"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1374"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1374\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1379"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1374"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1374"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1374"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}