{"id":1459,"date":"2019-06-06T20:04:40","date_gmt":"2019-06-06T18:04:40","guid":{"rendered":"https:\/\/e-polish.eu\/blog\/?p=1459"},"modified":"2019-06-06T20:04:40","modified_gmt":"2019-06-06T18:04:40","slug":"opowiadanie-na-maj","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/blog\/opowiadanie-na-maj\/","title":{"rendered":"TE KILKA MIEJSC"},"content":{"rendered":"

Siedzia\u0142 w parku i patrzy\u0142 na dziobi\u0105ce ziarna go\u0142\u0119bie. Nie lubi\u0142 ich, naprawd\u0119 go brzydzi\u0142y. Z jakiego\u015b powodu uwa\u017ca\u0142 jednak, \u017ce musz\u0105 by\u0107 g\u0142odne i koniecznie potrzebuj\u0105 jedzenia. Dlatego w\u0142a\u015bnie, cho\u0107 czu\u0142 do nich obrzydzenie, si\u0119ga\u0142 co jaki\u015b czas do kieszeni i rzuca\u0142 im ma\u0142e ziarenka. Spojrza\u0142 zaniepokojony na zegarek – zdecydowanie by\u0142a sp\u00f3\u017aniona. Nie znosi\u0142 czeka\u0107 za d\u0142ugo, nie znosi\u0142 go\u0142\u0119bi chodz\u0105cych ko\u0142o \u0142awki i nie znosi\u0142 \u017caru lej\u0105cego si\u0119 z nieba. Otar\u0142 spocone czo\u0142o chusteczk\u0105, rozejrza\u0142 si\u0119 dooko\u0142a, zn\u00f3w spojrza\u0142 na zegarek. Nie mia\u0142 kom\u00f3rki, od wielu lat nie uznawa\u0142 takich urz\u0105dze\u0144, lubi\u0142 pisa\u0107 listy zamiast SMS-\u00f3w, lubi\u0142 stare stacjonarne telefony, lubi\u0142 prawdziwe budziki i prawdziwe odtwarzacze muzyki. Westchn\u0105\u0142 i ponownie rozejrza\u0142 si\u0119 dooko\u0142a.<\/p>\n

Plantami sz\u0142a w jego kierunku m\u0142oda dziewczyna. Mia\u0142a kr\u00f3tkie kr\u0119cone jasne w\u0142osy, okr\u0105g\u0142\u0105 twarz i szeroki u\u015bmiech. By\u0142a niska, lekko pulchna, ubrana w kr\u00f3tkie spodenki i jaskraw\u0105 koszulk\u0119. Ewidentnie patrzy\u0142a w jego kierunku, a gdy zobaczy\u0142a, \u017ce te\u017c na ni\u0105 patrzy, u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 szeroko. Och nie!<\/em> \u2013 pomy\u015bla\u0142 \u2013 b\u0142agam, \u017ceby to nie by\u0142a ona! <\/em>A jednak, to musia\u0142a by\u0107 ona i Maksymilian, jako inteligentny cz\u0142owiek doskonale o tym wiedzia\u0142. Nie by\u0142 na tyle przystojny, \u017ceby jaka\u015b dziewczyna u\u015bmiecha\u0142a si\u0119 do niego tylko z tego tytu\u0142u, absolutnie nie mia\u0142 w sobie tego czego\u015b. By\u0142 chudy, wysoki, mia\u0142 przyd\u0142ugie ciemne w\u0142osy i zbyt szczup\u0142\u0105, pospolit\u0105 twarz. Dziewczyna wci\u0105\u017c na niego patrzy\u0142a, gdy by\u0142a ju\u017c zupe\u0142nie blisko wyj\u0119\u0142a z uszu s\u0142uchawki i u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 jeszcze szerzej. Maksymilian poderwa\u0142 si\u0119 z \u0142awki i zamar\u0142 nie maj\u0105c poj\u0119cia, jak powinien si\u0119 zachowa\u0107. Mia\u0142 przekonanie, \u017ce to kobieta jako pierwsza powinna wyci\u0105gn\u0105\u0107 d\u0142o\u0144 i z ca\u0142ego serca liczy\u0142, \u017ce tak w\u0142a\u015bnie si\u0119 stanie. \u00a0Nie wyci\u0105gn\u0119\u0142a, sta\u0142a przed nim i wci\u0105\u017c u\u015bmiecha\u0142a si\u0119 szeroko, w jej nosie dostrzeg\u0142 b\u0142ysk kolczyka. Poczu\u0142 jak w prze\u0142yku ro\u015bnie mu ogromna gula, mia\u0142 ochot\u0119 odwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 i uciec, by\u0142 jednak gentelmanem, a gentelmani nigdy tak nie post\u0119puj\u0105.
\n– Jestem Kaja \u2013 dziewczyna wyci\u0105gn\u0119\u0142a w jego stron\u0119 drobn\u0105 d\u0142o\u0144 upstrzon\u0105 pier\u015bcionkami.
\n– Maksymilian \u2013 u\u015bcisn\u0105\u0142 podan\u0105 mu d\u0142o\u0144, po czym odruchowo poprawi\u0142 w\u0142osy.
\nZapanowa\u0142a dziwna cisza. Czu\u0142, \u017ce powinien si\u0119 odezwa\u0107, ale zupe\u0142nie nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 na to zdoby\u0107. Dziewczyna r\u00f3wnie\u017c milcza\u0142a, patrz\u0105c na niego wyczekuj\u0105co. Odchrz\u0105kn\u0105\u0142.
\n\u2013 Hmmm, od czego chcia\u0142aby\u015b zacz\u0105\u0107 zwiedzanie?
\nRoze\u015bmia\u0142a si\u0119 g\u0142o\u015bnym, niezbyt dziewcz\u0119cym \u015bmiechem, kt\u00f3ry wywo\u0142a\u0142 w nim skojarzenia z kwicz\u0105c\u0105 \u015bwink\u0105.
\n– Wiesz, nigdy nie by\u0142am w Krakowie\u2026 Szczerze m\u00f3wi\u0105c, nie mam poj\u0119cia, co mo\u017cna tu zwiedza\u0107 opr\u00f3cz Wawelu.
\nO tym zupe\u0142nie nie pomy\u015bla\u0142, mia\u0142 g\u0142\u0119bok\u0105 nadziej\u0119, \u017ce dziewczyna sama przygotowa\u0142a plan zwiedzania i b\u0119dzie go potrzebowa\u0142a jedynie jako mi\u0142ego towarzystwa podczas spaceru. Zmieszany pokiwa\u0142 g\u0142ow\u0105 i wyci\u0105gn\u0105\u0142 z kieszeni plan miasta.
\n– No dobrze, mo\u017cemy wi\u0119c zacz\u0105\u0107 od \u201eSzuflady Szymborskiej\u201d, potem odwiedzi\u0107 muzeum w podziemiach Rynku i Muzeum Narodowe.
\n– Muzeum? \u2013 unios\u0142a wysoko mocno pomalowane brwi \u2013 my\u015bla\u0142am, \u017ce poka\u017cesz mi jakie\u015b ciekawsze miejsca. U nas, w Londynie, muze\u00f3w i galerii sztuki mi nie brakuje.
\n– Pewnie i tak ich nie odwiedzasz \u2013 mrukn\u0105\u0142 poirytowany, ale natychmiast si\u0119 zreflektowa\u0142 \u2013 przepraszam ogromnie. Zabior\u0119 ci\u0119 w jakie\u015b inne miejsca, kt\u00f3re maj\u0105 szans\u0119 ci si\u0119 spodoba\u0107.<\/p>\n

Ruszyli ulic\u0105 Go\u0142\u0119bi\u0105. Kaja sz\u0142a niezmiernie wolno, co nieco wytr\u0105ca\u0142o go z r\u00f3wnowagi, ale obieca\u0142 sobie, \u017ce ju\u017c wi\u0119cej nie zwr\u00f3ci jej uwagi. By\u0142 pogr\u0105\u017cony w my\u015blach i mocno zniech\u0119cony. Nie mia\u0142 najmniejszej ochoty sp\u0119dza\u0107 z ni\u0105 czasu, \u017ca\u0142owa\u0142, \u017ce obieca\u0142 przyjacielowi zaj\u0105\u0107 si\u0119 kuzynk\u0105 z Anglii. \u017ba\u0142owa\u0142, \u017ce uwierzy\u0142 w jego opowie\u015bci o pi\u0119knej, subtelnej i oczytanej dziewczynie. Na przysz\u0142o\u015b\u0107 b\u0119dzie wiedzia\u0142, \u017ce Krzysztofowi nie nale\u017cy ufa\u0107. Skr\u0119cili w\u0142a\u015bnie w Brack\u0105, gdy przyszed\u0142 mu do g\u0142owy pewien pomys\u0142.
\n– Z tego, co m\u00f3wi\u0142a\u015b wcze\u015bniej wnioskuj\u0119, \u017ce nie lubisz poezji, ale mimo wszystko chcia\u0142bym ci co\u015b pokaza\u0107.
\nStan\u0119li na schodkach przy wej\u015bciu do baru \u201eNowa Prowincja\u201d, Maksymilian wskaza\u0142 na domofon wmontowany w \u015bcian\u0119.
\n– Zadzwo\u0144 pod kt\u00f3ry\u015b z numer\u00f3w.
\nSpojrza\u0142a na niego z wysoko uniesionymi brwiami i dziwnym u\u015bmieszkiem. Nie zdawa\u0142a si\u0119 by\u0107 przekonana do tego pomys\u0142u.
\n-Zadzwo\u0144, nie ma powod\u00f3w do obaw\u2026
\nPo d\u0142u\u017cszym namy\u015ble wyci\u0105gn\u0119\u0142a jeden z drobnych paluszk\u00f3w, przez chwil\u0119 wodzi\u0142a nim po guziczkach, po czym wcisn\u0119\u0142a ten z napisem \u201eMi\u0142osz\u201d.<\/p>\n

– Nigdy nie powiedzia\u0142am, \u017ce nie lubi\u0119 poezji \u2013 stwierdzi\u0142a odwracaj\u0105c si\u0119 do niego \u2013 wr\u0119cz przeciwnie, szczerze m\u00f3wi\u0105c, sama pisz\u0119 wiersze.
\n– Inn\u0105 sztuk\u0119 te\u017c lubisz? \u2013 zapyta\u0142 pr\u00f3buj\u0105c nie okaza\u0107 tej odrobiny entuzjazmu, kt\u00f3r\u0105 w\u0142a\u015bnie poczu\u0142.
\nPokiwa\u0142a k\u0119dzierzaw\u0105 g\u0142\u00f3wk\u0105.
\n– Uwielbiam sztuk\u0119, przede wszystkim wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 i dlatego nie bardzo chcia\u0142am odwiedza\u0107 muzea historyczne\u2026 – popatrzy\u0142a na niego wyczekuj\u0105co \u2013 chc\u0119 zobaczy\u0107 wyj\u0105tkowe miejsca w Krakowie, te, kt\u00f3re mo\u017cna znale\u017a\u0107 tylko tutaj, znasz jakie\u015b?
\nZastanowi\u0142 si\u0119. A wi\u0119c dziewczyna rzeczywi\u015bcie by\u0142a na poziomie, rzeczywi\u015bcie by\u0142a fank\u0105 sztuki, szkoda tylko, \u017ce nie takiej, jakiej si\u0119 spodziewa\u0142. Zna\u0142 par\u0119 \u015bwietnych miejsc, miejsc wyj\u0105tkowych, z czas\u00f3w, gdy sam czu\u0142 si\u0119 m\u0142ody, gdy u\u017cywa\u0142 jeszcze telefonu kom\u00f3rkowego i gdy zdarza\u0142o mu si\u0119 chodzi\u0107 na imprezy.
\n– Maks?
\nPopatrzy\u0142 na ni\u0105 dziwnie, nie pami\u0119ta\u0142, \u017ceby ktokolwiek si\u0119 tak do niego zwraca\u0142.
\n– Maks, ile ty w\u0142a\u015bciwie masz lat?
\n– Hem, jutro ko\u0144cz\u0119 dwadzie\u015bcia dwa lata.
\n– Dwadzie\u015bcia dwa \u2013 jej oczy zrobi\u0142y si\u0119 wielkie ze zdziwienia \u2013 my\u015bla\u0142am, \u017ce masz przynajmniej trzydziestk\u0119.
\nKoszmar, nie dziewczyna\u2026 i pomy\u015ble\u0107, \u017ce chwil\u0119 wcze\u015bniej zdawa\u0142o mu si\u0119, \u017ce zaczyna j\u0105 lubi\u0107.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Ulic\u0105 \u015bwi\u0119tego Tomasza dotarli na plac Szczepa\u0144ski. Nie czekaj\u0105c na niego Kaja podbieg\u0142a do fontanny, usiad\u0142a na barierce i zacz\u0119\u0142a przek\u0142ada\u0107 nogi na drug\u0105 stron\u0119.
\n– Kaja?! Nie mo\u017cesz tego zrobi\u0107, w tej fontannie k\u0105pi\u0105 si\u0119 bezdomni, poza tym s\u0105 ogromne kary. Nie mo\u017cesz\u2026
\nDziewczyna w najmniejszym stopniu si\u0119 nie przej\u0119\u0142a, teraz obie jej stopy by\u0142y ju\u017c w wodzie.
\n– S\u0142ysza\u0142a\u015b mnie? Nie mo\u017cesz tam wchodzi\u0107!
\nRoze\u015bmia\u0142a si\u0119 szeroko i prysn\u0119\u0142a wod\u0105 w jego kierunku.
\n– Nie po to przyjecha\u0142am do Krakowa, \u017ceby przestrzega\u0107 przepis\u00f3w. Je\u017celi przeszkadza ci jednak to, \u017ce siedz\u0119 w fontannie, to obiecuj\u0119, \u017ce wyjd\u0119 st\u0105d, jak tylko zmoczysz w niej nogi.
\n– A je\u015bli nie zmocz\u0119? \u2013 Maksymilian nie dopuszcza\u0142 opcji, w kt\u00f3rej musia\u0142by wchodzi\u0107 do fontanny.
\n– To wtedy ca\u0142a si\u0119 wyk\u0105pi\u0119 i zako\u0144czymy nasz\u0105 wycieczk\u0119 \u2013 stwierdzi\u0142a dobitnie.
\nOtworzy\u0142 usta, chcia\u0142 ju\u017c powiedzie\u0107, \u017ce to bardzo dobrze, bo on te\u017c chce ju\u017c zako\u0144czy\u0107 t\u0119 wycieczk\u0119, ale jako\u015b nie uda\u0142o mu si\u0119 tego wypowiedzie\u0107. Nie by\u0142a mo\u017ce zbyt elegancka, nie by\u0142a dam\u0105, ale bez w\u0105tpienia mi\u0142o mu si\u0119 na ni\u0105 patrzy\u0142o. Wolno, oci\u0105gaj\u0105c si\u0119 ruszy\u0142 w kierunku fontanny. Zatrzyma\u0142 si\u0119 przy niej, powoli od\u0142o\u017cy\u0142 sk\u00f3rzan\u0105 torb\u0119 i podwin\u0105\u0142 nogawki.
\n– Naprawd\u0119 musz\u0119 to zrobi\u0107?
\n– Naprawd\u0119 \u2013 z przekonaniem pokiwa\u0142a g\u0142ow\u0105.
\nUsiad\u0142 na brzegu, zdj\u0105\u0142 buty, posk\u0142ada\u0142 do nich skarpetki i z cichym westchnieniem w\u0142o\u017cy\u0142 stopy do wody. By\u0142a letnia, niezwykle przyjemna w tym upale, orze\u017awiaj\u0105ca, koj\u0105ca\u2026
\n– Maksymilian! Stra\u017c Miejska!
\nPoderwali si\u0119 przera\u017ceni, w po\u015bpiechu z\u0142apali swoje rzeczy i pognali boso przez plac. Dwaj funkcjonariusze pobiegli za nimi. Maksymilian chwyci\u0142 j\u0105 za r\u0119k\u0119 i poci\u0105gn\u0105\u0142 za sob\u0105 do jednej z bram. Przytuli\u0142a si\u0119 do niego, czu\u0142 jak jej pulchne cia\u0142ko trz\u0119sie si\u0119 od t\u0142umionego \u015bmiechu.
\n– Czy\u017c to nie by\u0142o wspania\u0142e? \u2013 zapyta\u0142a po chwili wpatruj\u0105c si\u0119 w niego b\u0142yszcz\u0105cymi oczami.
\n– To by\u0142o ryzykowne, nieodpowiedzialne, g\u0142upie \u2013 poczu\u0142 jak na jego twarz wst\u0119puje u\u015bmiech \u2013 i\u2026 wspania\u0142e.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Id\u0105c Krupnicz\u0105 ju\u017c nie milczeli, Kaja opowiada\u0142a o swojej dzielnicy, o ludziach ze wszystkich stron \u015bwiata mieszkaj\u0105cych w s\u0105siedztwie. M\u00f3wi\u0142a o przepysznym i tanim jedzeniu w chi\u0144skiej dzielnicy, o szkole i tych muzeach, za kt\u00f3rymi przepada\u0142a. Maksymilian prawie nic nie m\u00f3wi\u0142, rozmawia\u0107 lubi\u0142 tylko z lud\u017ami, co do kt\u00f3rych mia\u0142 pewno\u015b\u0107, \u017ce ca\u0142kowicie go zrozumiej\u0105 i b\u0119d\u0105 w pe\u0142ni pojmowa\u0107 jego koncepcje i idee. Zdecydowanie nie by\u0142 pewny, czy Kaja pochwyci\u0142aby jego my\u015bli. Gdy skr\u0119cali z Krupniczej w w\u0105sk\u0105 bram\u0119, by\u0142 zdecydowanie pewny, \u017ce zaraz zobaczy ogromny u\u015bmiech na jej twarzy.
\n– Zamknij oczy \u2013 powiedzia\u0142 po czym natychmiast si\u0119 zreflektowa\u0142 \u2013 to znaczy nie zamykaj, absolutnie nie musisz ich zamyka\u0107.
\nRoze\u015bmia\u0142a si\u0119 tym swoim g\u0142o\u015bnym i ma\u0142o subtelnym \u015bmiechem.
\n– Chcia\u0142abym je jednak zamkn\u0105\u0107, je\u015bli pozwolisz.
\nPrzymkn\u0119\u0142a pomalowane na brokatowo powieki, wyci\u0105gn\u0119\u0142a d\u0142o\u0144 i chwyci\u0142a go za r\u0119k\u0119. Wzdrygn\u0105\u0142 si\u0119, po czym odzyska\u0142 odwag\u0119 i \u015bcisn\u0105\u0142 j\u0105 delikatnie. Weszli do \u015brodka do kawiarni, do Ogrodu Mehoffera. Otoczy\u0142a ich ch\u0142odna ziele\u0144, zapach ro\u015blin i kwiat\u00f3w.
\n– Mo\u017cesz otworzy\u0107 oczy \u2013 szepn\u0105\u0142 nie chc\u0105c zepsu\u0107 momentu.
\nPoczu\u0142 jak zastyga. Zerkn\u0105\u0142 na ni\u0105 ukradkiem. Widzia\u0142 jak coraz szerzej otwiera oczy, jak z zachwytem rozgl\u0105da si\u0119 dooko\u0142a. Jak pr\u00f3buje wch\u0142on\u0105\u0107 jak najwi\u0119cej z tego cudownego miejsca.
\n– Wci\u0105\u017c jeste\u015bmy w centrum miasta? Na pewno nie przenie\u015bli\u015bmy si\u0119 w czasie i przestrzeni?
\nPokiwa\u0142 g\u0142ow\u0105, tak to zdecydowanie wci\u0105\u017c by\u0142 Krak\u00f3w.<\/p>\n

– Maks\u2026? \u2013 popatrzy\u0142a na niego swoimi wielkimi oczami \u2013 dzi\u0119kuj\u0119 ci bardzo za \u2026
\n– Nie, nie \u2013 przerwa\u0142 jej dynamicznie \u2013 jest jeszcze jedno miejsce w Krakowie, kt\u00f3re musisz dzi\u015b zobaczy\u0107.
\nZn\u00f3w ruszyli Krupnicz\u0105, tym razem w kierunku Teatru Bagatela. Kaja zn\u00f3w o czym\u015b opowiada\u0142a, ale w og\u00f3le jej nie s\u0142ucha\u0142. Nie mia\u0142 poj\u0119cia, co przysz\u0142o mu do g\u0142owy, gdy powiedzia\u0142, \u017ce jeszcze gdzie\u015b musi j\u0105 zabra\u0107. Powinien ju\u017c wraca\u0107 do domu, powinien cieszy\u0107 si\u0119, \u017ce dziewczyna chce ju\u017c ko\u0144czy\u0107 wycieczk\u0119. Nie potrafi\u0142 jednak po\u017cegna\u0107 si\u0119 teraz, pierwszy raz od dawna naprawd\u0119 cieszy\u0142 si\u0119 z czasu sp\u0119dzanego z kim\u015b, nie licz\u0105c czasu sp\u0119dzanego z Krzysztofem. Wsiedli w pe\u0142en roze\u015bmianych student\u00f3w tramwaj, w powietrzu da\u0142o si\u0119 wyczu\u0107 nutk\u0119 alkoholu. Kto\u015b zacz\u0105\u0142 \u015bpiewa\u0107, inne g\u0142osy do\u0142\u0105czy\u0142y si\u0119 do pierwszego. Maksymilian zna\u0142 t\u0119 piosenk\u0119, przez chwil\u0119 poczu\u0142 nieodpart\u0105 potrzeb\u0119, \u017ceby do\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 do innych, ale na szcz\u0119\u015bcie uda\u0142o mu si\u0119 j\u0105 powstrzyma\u0107. Spojrza\u0142 na Kaj\u0119. Siedzia\u0142a oparta o szyb\u0119, z zachwytem wpatrzona w mijane budynki. Jej palce i usta porusza\u0142y si\u0119 w rytm piosenki. By\u0142a \u0142adna, m\u00f3g\u0142 to powiedzie\u0107 z ca\u0142ym przekonaniem. Podoba\u0142y mu si\u0119 nawet jej brokatowe powieki i kolczyk w nosie. By\u0142a niezwyk\u0142a.
\n– Maks? Na jakim przystanku m\u00f3wi\u0142e\u015b, \u017ce mamy wysi\u0105\u015b\u0107?
\nPopatrzy\u0142 na map\u0119. To musia\u0142o by\u0107 gdzie\u015b blisko. S\u0142o\u0144ce powoli zachodzi\u0142o na horyzoncie spowijaj\u0105c miasto w pomara\u0144czowej po\u015bwiacie. I wtedy je zobaczy\u0142, kolorowe, pi\u0119kne, jedyne w swoim rodzaju.
\n– To tutaj \u2013 pokaza\u0142 r\u0119k\u0105 na schody.
\nRuszyli pod g\u00f3r\u0119. Powoli, bardzo powoli, czytali ka\u017cdy najmniejszy napis. Gdzie\u015b w po\u0142owie schod\u00f3w poczu\u0142, \u017ce dziewczyna \u0142apie go za r\u0119k\u0119, ale ani troch\u0119 mu to nie przeszkadza\u0142o. Zatrzyma\u0142a si\u0119 i wskaza\u0142a na stopie\u0144. \u201eRozw\u00f3j zaczyna si\u0119 poza twoj\u0105 stref\u0105 komfortu\u201d. Poczu\u0142 dziwne szarpni\u0119cie w brzuchu, m\u00f3wi\u0142o mu, \u017ce on raczej tej granicy nie przekracza.
\n– Maks?
\nSpojrza\u0142 na ni\u0105 i cho\u0107 wiedzia\u0142, \u017ce broni si\u0119 przed tym, to patrzy\u0142 na ni\u0105 z nadziej\u0105.
\n– Jakie masz plany na jutro? \u2013 spyta\u0142a z u\u015bmiechem.<\/p>\n

Autor: Julia Stempek<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Siedzia\u0142 w parku i patrzy\u0142 na dziobi\u0105ce ziarna go\u0142\u0119bie. Nie lubi\u0142 ich, naprawd\u0119 go brzydzi\u0142y. Z jakiego\u015b powodu uwa\u017ca\u0142 jednak, […]<\/p>\n","protected":false},"author":7909,"featured_media":1462,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_uag_custom_page_level_css":"","site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[1965],"tags":[2635,2785,2847,2867,3051,4057,4147],"class_list":["post-1459","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-opowiadanie-na-kazdy-miesiac","tag-krakow","tag-ladne-miejsca","tag-miasto","tag-milosc","tag-opowiadanie","tag-zabawne","tag-zwiedzanie"],"aioseo_notices":[],"uagb_featured_image_src":{"full":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/6.jpg",1889,317,false],"thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/6.jpg",150,25,false],"medium":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/6.jpg",300,50,false],"medium_large":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/6.jpg",768,129,false],"large":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/6.jpg",1024,172,false],"1536x1536":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/6.jpg",1536,258,false],"2048x2048":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/6.jpg",1889,317,false],"page-small":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/6.jpg",210,35,false],"woocommerce_thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/6.jpg",300,50,false],"woocommerce_single":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/6.jpg",300,50,false],"woocommerce_gallery_thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/6-100x100.jpg",100,100,true],"lws_wr_thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/6.jpg",96,16,false],"lws_wr_thumbnail_small":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/6.jpg",42,7,false]},"uagb_author_info":{"display_name":"Julia Stempek","author_link":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/blog\/author\/jstempek\/"},"uagb_comment_info":1,"uagb_excerpt":"Siedzia\u0142 w parku i patrzy\u0142 na dziobi\u0105ce ziarna go\u0142\u0119bie. Nie lubi\u0142 ich, naprawd\u0119 go brzydzi\u0142y. Z jakiego\u015b powodu uwa\u017ca\u0142 jednak, […]","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1459","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7909"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1459"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1459\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1462"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1459"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1459"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1459"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}