{"id":1473,"date":"2019-06-22T18:23:18","date_gmt":"2019-06-22T16:23:18","guid":{"rendered":"https:\/\/e-polish.eu\/blog\/?p=1473"},"modified":"2019-06-22T18:23:18","modified_gmt":"2019-06-22T16:23:18","slug":"opowiadanie-na-czerwiec","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/blog\/opowiadanie-na-czerwiec\/","title":{"rendered":"KILKA S\u0141\u00d3W O DZIECIACH"},"content":{"rendered":"

Jestem prawie na czas \u2013 pi\u0119\u0107 minut to przecie\u017c \u017cadne sp\u00f3\u017anienie. Nie spiesz\u0119 si\u0119 za bardzo, nie ma sensu biec, nie chc\u0119 przecie\u017c wygl\u0105da\u0107, jakbym dopiero przebieg\u0142a maraton. Zatrzymuj\u0119 si\u0119 na chwil\u0119 w szatni, buty na zmian\u0119 zdecydowanie nie wygl\u0105daj\u0105 zach\u0119caj\u0105co, wi\u0119c rozgl\u0105dam si\u0119 naoko\u0142o, czy nie ma pani wo\u017anej i w niezmienionych sanda\u0142kach id\u0119 do sali. Na \u015bwietlicy siedzi dziesi\u0119cioro dzieci, siedz\u0105 na ma\u0142ych niebieskich pufach i wpatruj\u0105 si\u0119 telewizor. Na \u015brodku le\u017c\u0105 porozrzucane klocki, a w rogu pani Natalia sk\u0142ada rozsypane puzzle. Po jej minie wnioskuj\u0119, \u017ce musia\u0142o to by\u0107 przynajmniej trzysta kawa\u0142k\u00f3w. Odchrz\u0105kam lekko i opiekunka podnosi na mnie wzrok.<\/span><\/p>\n

– O, Agnieszka, ju\u017c jeste\u015b \u2013 u\u015bmiecha si\u0119 szeroko \u2013 Maja ju\u017c na ciebie czeka, ca\u0142y dzie\u0144 opowiada\u0142a wszystkim, \u017ce dzi\u015b przychodzisz.
\nKiwam g\u0142ow\u0105 i wyszukuj\u0119 dziewczynk\u0119 po\u015br\u00f3d innych dzieci. Siedzi pomi\u0119dzy dwiema kole\u017cankami i obejmuje je ciasno za szyje. Pozycja, w kt\u00f3rej siedz\u0105 wydaje si\u0119 bardzo niewygodna, ale ca\u0142kiem mo\u017cliwe, \u017ce boj\u0105 si\u0119 do tego przyzna\u0107. Maja ma do\u015b\u0107 ci\u0119\u017cki charakterek.
\n– Maju! Pani Agnieszka do ciebie przysz\u0142a!
\nDziewczynka podnosi g\u0142\u00f3wk\u0119 i obdarza mnie radosnym u\u015bmiechem.
\n– Pani Agnieszka! Pani Agnieszka! A Pani Agnieszko, mo\u017cemy zaczeka\u0107 chwilk\u0119, bo taki ciekawy moment i ona si\u0119 zgubi\u0142a i nie wiadomo\u2026 Pani Agnieszko?
\nSpogl\u0105dam na zegarek, zrobi\u0142o si\u0119 zadziwiaj\u0105co p\u00f3\u017ano. Przypomina mi si\u0119 nieposprz\u0105tana kuchnia, stosy papier\u00f3w le\u017c\u0105cych na biurku, pranie, kt\u00f3re mia\u0142am powiesi\u0107 trzy dni temu.
\n– No dobrze, ale tylko trzy minutki.<\/span><\/p>\n

Po trzech minutkach Maja wci\u0105\u017c nie jest zadowolona. Bohaterka bajki co prawda odnalaz\u0142a si\u0119, ale okaza\u0142o si\u0119, \u017ce uwi\u0119zili jej przyjaci\u00f3\u0142k\u0119, w zwi\u0105zku z czym to r\u00f3wnie\u017c nie by\u0142 dobry moment na rozpocz\u0119cie nauki. Tym razem by\u0142am asertywna. Sala lekcyjna jest duszna, pachnie w niej kred\u0105 i zat\u0119ch\u0142\u0105 g\u0105bk\u0105 do tablicy. Dziewczynka z oci\u0105ganiem rozk\u0142ada swoje ksi\u0105\u017cki. Widzia\u0142am je ju\u017c mn\u00f3stwo razy, ale za ka\u017cdym razem czuj\u0119 ucisk w sercu, gdy widz\u0119 te stare, zu\u017cyte podr\u0119czniki. Mo\u017ce w przysz\u0142ym roku porozmawiam z jej rodzicami i sama jej kupi\u0119, pewnie nie b\u0119d\u0105 chcieli ze mn\u0105 rozmawia\u0107.
\n– Pani Agnieszko, a masz co\u015b dla mnie?
\nJej du\u017ce niebieskie oczy wpatruj\u0105 si\u0119 we mnie rado\u015bnie. Bez s\u0142owa si\u0119gam do torebki i wyci\u0105gam batonik, kt\u00f3ry kupi\u0142am sobie w ramach obiadu. Wyci\u0105gam r\u0119k\u0119 w jej stron\u0119, ale w ostatniej chwili si\u0119 waham.
\n– A jad\u0142a\u015b obiadek?
\n– Jad\u0142am \u2013 odpowiada zdecydowanie za szybko i po\u015bpiesznie zabiera batonik.
\n– Pani Agnieszko, a czego b\u0119dziemy si\u0119 dzi\u015b uczy\u0107?
\nRzucam okiem na stert\u0119 ksi\u0105\u017cek i unosz\u0119 pytaj\u0105co brwi.
\n– A z czym mia\u0142a\u015b problemy w tym tygodniu, Maju?
\n– Z niczym pani Agnieszko \u2013 szczerzy do mnie krzywe z\u0119by \u2013 ale wczoraj moja przyjaci\u00f3\u0142ka Kamilka\u2026
\n– Maju \u2013 upominam j\u0105 \u2013 to nie czas na takie opowie\u015bci. Najpierw si\u0119 pouczymy, a potem opowiesz mi o Kamilce.
\nTak naprawd\u0119 wcale nie mam zamiaru tego s\u0142ucha\u0107, w duchu licz\u0119, \u017ce dziewczynka zapomni, \u017ce mia\u0142a mi co\u015b opowiedzie\u0107. Otwieram pierwszy zeszyt i szukam tematu, kt\u00f3ry ostatnio przerabia\u0142y\u015bmy. Widz\u0119 jej nier\u00f3wne pismo, oznaczone na czerwono b\u0142\u0119dy ortograficzne. Chyba pani musia\u0142a zebra\u0107 im zeszyty do oceny. Pod nag\u0142\u00f3wkiem \u201ePraca domowa\u201d czerwonym d\u0142ugopisem zosta\u0142a wpisana ocena niedostateczna.
\n-Skarbie, dlaczego nie odrobi\u0142a\u015b zadania? Nie umia\u0142a\u015b czego\u015b?
\n– Umia\u0142am prosz\u0119 pani.
\n– To dlaczego nie zrobi\u0142a\u015b? Nie chcia\u0142o ci si\u0119? Mn\u00f3stwo razy m\u00f3wi\u0142am ci, \u017ce lenistwo mo\u017ce prowadzi\u0107 do okropnych rzeczy\u2026
\n– Chcia\u0142o mi si\u0119\u2026 – na jej twarzy pojawia si\u0119 dziwny wyraz \u2013 mama krzycza\u0142a, tato krzycza\u0142, rozbili niebieski wazon babci, kto\u015b puka\u0142, schowa\u0142am si\u0119 i zeszyt zosta\u0142 tam, gdzie mama i ba\u0142am si\u0119 wr\u00f3ci\u0107\u2026 i p\u0142aka\u0142am, bardzo chcia\u0142am odrobi\u0107 to zadanie.
\nJu\u017c drugi raz czuj\u0119 ucisk w gardle, mam ochot\u0119 podej\u015b\u0107 do dziewczynki i przytuli\u0107 j\u0105 ze wszystkich si\u0142. Dziwny wyraz ju\u017c znikn\u0105\u0142 z jej twarzy, zn\u00f3w jest u\u015bmiechni\u0119ta, rado\u015bnie podgryza czekoladowy batonik.
\n– Nie martw si\u0119, pogadam z pani\u0105 i jak teraz zrobimy to zadanie, to na pewno skre\u015bli ci t\u0119 jedynk\u0119.
\n– Tak my\u015blisz, pani Agnieszko?
\nNie mam poj\u0119cia, nie wiem, kto uczy przyrody i czy nauczycielka wie o sytuacji w domu Mai, ale porozmawiam z ni\u0105 i nie odpuszcz\u0119, p\u00f3ki nie wykre\u015bli tej z\u0142ej oceny.<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Dziewczynka gryzie ko\u0144c\u00f3wk\u0119 o\u0142\u00f3wka i pochyla si\u0119 nad kartk\u0105. Zadanie jest proste \u2013 dodawanie niezbyt skomplikowanych u\u0142amk\u00f3w. Na dole strony wida\u0107 czekoladowe \u015blady, a wynik, kt\u00f3ry wpisuje w miejsce rozwi\u0105zania z pewno\u015bci\u0105 jest z\u0142y. Uff, jak gor\u0105co, nie mam poj\u0119cia, jak dzieci maj\u0105 si\u0119 uczy\u0107 w takim zaduchu.
\n– Dobrze prosz\u0119 pani?
\n– Hmmm \u2013 udaj\u0119, \u017ce si\u0119 zastanawiam i staram si\u0119 znale\u017a\u0107 miejsce, w kt\u00f3rym si\u0119 pomyli\u0142a \u2013 mo\u017ce zacznij jeszcze raz od tego miejsca. Tak na wszelki wypadek.
\nZn\u00f3w pochyla si\u0119 nad kartk\u0105 i zn\u00f3w \u017ale dodaje 3 i 8. K\u0142ad\u0119 jej r\u0119k\u0119 na ramieniu.
\n– Maju, ile to jest trzy doda\u0107 osiem?
\nDziewczynka marszczy cz\u00f3\u0142ko i widz\u0119, jak zaczyna liczy\u0107 na palcach pod \u0142awk\u0105.
\n– Zaraz, zaraz, jeste\u015b ju\u017c zbyt du\u017ca na liczenie na palcach. Popatrz tu na mnie i powiedz mi, ile to jest.
\nMierzymy si\u0119 spojrzeniem. Nie mam poj\u0119cia, czy nie chce mi powiedzie\u0107, czy naprawd\u0119 tego nie wie.
\n– A wiesz prosz\u0119 pani, \u017ce dzisiaj Grze\u015b oplu\u0142 Kacpra? \u2013 wyrzuca z siebie jednym tchem.
\nWiem, \u017ce nie powinnam s\u0142ucha\u0107 jej opowie\u015bci, ale nie mog\u0119 spokojnie s\u0142ucha\u0107 o tym, jak dzieci na siebie pluj\u0105.
\n– Tak? Grze\u015b to ten niegrzeczny?
\n– Nie \u2013 Maja robi bardzo zdziwion\u0105 min\u0119 \u2013 Grze\u015b zawsze jest grzeczny i spokojny.
\n– To dlaczego oplu\u0142 Kacpra?
\n– Bo Kacper m\u00f3wi\u0142, \u017ce Grze\u015b \u015bmierdzi \u2013 stwierdza z o\u017cywieniem \u2013 Grze\u015b naprawd\u0119 troch\u0119 \u015bmierdzi, ale Kacper nie powinien mu tego m\u00f3wi\u0107, prawda pani Agnieszko?
\nBior\u0119 g\u0142\u0119boki oddech i nie pierwszy raz tego dnia ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce nie mam w\u0142asnych dzieci.
\n– Nie powinien, Maju, ale porozmawiamy o tym kiedy indziej. Wracaj do nauki. <\/span><\/p>\n

Po matematyce przychodzi czas na j\u0119zyk polski. Dziewczynka jest bardzo dobra z tego przedmiotu, wi\u0119c na chwil\u0119 mog\u0119 odetchn\u0105\u0107. Wyjmuj\u0119 z kieszeni kom\u00f3rk\u0119 i gdy Maja nie patrzy ukradkiem sprawdzam telefon. Mia\u0142am nadziej\u0119 na wiadomo\u015b\u0107 od nowego kolegi z pracy, a tymczasem widz\u0119 tylko niezbyt sympatyczny SMS od siostry. W wiadomo\u015bci oznajmia mi, \u017ce mieszkanie wygl\u0105da jak chlew i, \u017ce wsz\u0119dzie le\u017c\u0105 brudne naczynia. Przez chwil\u0119 mam ochot\u0119 odpisa\u0107 jej, \u017ce to moje mieszkanie i, \u017ce nie zmartwi\u0142abym si\u0119, gdyby si\u0119 wyprowadzi\u0142a, ale tak naprawd\u0119 to mocno bym si\u0119 tym zmartwi\u0142a. Moja uwaga wraca do Mai, kt\u00f3ra spokojnie wype\u0142nia zeszyt \u0107wicze\u0144. Zagl\u0105dam jej przez rami\u0119 i sprawdzam poprzednie zadania. Opr\u00f3cz paru ortograf\u00f3w, o kt\u00f3rych zaraz jej powiem nie mam \u017cadnych zastrze\u017ce\u0144. Wtem moje spojrzenie l\u0105duje na zadaniu, kt\u00f3re dopiero sko\u0144czy\u0142a. \u201eNapisz, jak rozumiesz cytat z Ma\u0142ego Ksi\u0119cia \u2013 najwa\u017cniejsze jest niewidoczne dla oczu.\u201d Zadanie bardzo interesuj\u0105ce, gdyby nie odpowied\u017a, kt\u00f3rej udzieli\u0142a moja podopieczna.
\n– Maju, dlaczego w odpowiedzi wpisa\u0142a\u015b \u201eNie rozumiem go\u201d?
\nPatrzy na mnie szczerze zdziwiona.
\n– Bo przecie\u017c go nie rozumiem.
\nNo tak\u2026 jak mam wyt\u0142umaczy\u0107 dziecku, \u017ce pani nauczycielki wcale nie obchodzi, czy ona naprawd\u0119 rozumie ten cytat.
\n– To mo\u017ce spr\u00f3buj\u0119 ci go jako\u015b wyt\u0142umaczy\u0107 \u2013 u\u015bmiecham si\u0119 delikatnie \u2013 na co najpierw patrzysz, jak spotykasz now\u0105 kole\u017cank\u0119?
\nNamy\u015bla si\u0119 chwil\u0119, po czym wybucha g\u0142o\u015bnym \u015bmiechem.
\n– Wczoraj przysz\u0142a do klasy nowa kole\u017canka \u2013 m\u00f3wi mi rado\u015bnie \u2013 ma strasznie g\u0142upie nazwisko i do tego jeszcze jest zezowata.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

– To chyba wszystko na dzisiaj Maju. Mo\u017cesz ju\u017c i\u015b\u0107 do domku.
\n<\/span><\/span>Dziewczynka nie zrywa si\u0119 z krzes\u0142a, nie wrzuca ksi\u0105\u017cek do plecaka.
\n<\/span><\/span>– Ju\u017c? Nie mo\u017cemy jeszcze chwil\u0119 posiedzie\u0107? \u2013 pyta \u0142ami\u0105cym si\u0119 g\u0142osem.
\n<\/span><\/span>Prze\u0142ykam g\u0142o\u015bno \u015blin\u0119 i my\u015bl\u0119 o rozw\u015bcieczonej siostrze i obowi\u0105zkach domowych.
\n<\/span><\/span>– Nie bardzo, skarbie\u2026 Ale mog\u0119 ci\u0119 odprowadzi\u0107 kawa\u0142ek, je\u015bli chcesz.
\n<\/span><\/span>Dziewczynka kiwa g\u0142ow\u0105 i z oci\u0105ganiem pakuje ksi\u0105\u017cki. Bior\u0119 od niej plecaczek, kt\u00f3ry jest zdecydowanie za ci\u0119\u017cki dla ma\u0142ej dziewczynki. Gdy wychodzimy ze szko\u0142y chwyta mnie za r\u0119k\u0119.
\n<\/span><\/span>– Pani Agnieszko, a mog\u0119 co\u015b ci pokaza\u0107?
\n<\/span><\/span>– A co chcesz mi pokaza\u0107, Majeczko?
\n<\/span><\/span>– Takie \u015bliczne co\u015b, o tu niedaleko, na ulicy obok.
\n<\/span><\/span>Ci\u0105gnie mnie mocno za r\u0119k\u0119, skr\u0119cam wi\u0119c za ni\u0105 w boczn\u0105 uliczk\u0119. Zatrzymujemy si\u0119 naprzeciwko lombardu.
\n<\/span><\/span>– Widzisz? Widzisz? \u2013 nos dziewczynki praktycznie przylepia si\u0119 do szyby.
\n<\/span><\/span>– Podobaj\u0105 ci si\u0119 te zegarki? Jak b\u0119dziesz doros\u0142a to na pewno sobie taki kupisz.
\n<\/span><\/span>– Nie, nie zegarki, podoba mi si\u0119 p i \u00f3 r o.
\n<\/span><\/span>Rzeczywi\u015bcie, w najbardziej odleg\u0142ym k\u0105cie wystawy le\u017cy srebrne pi\u00f3ro z wygrawerowanymi napisami, kt\u00f3rych nie mog\u0119 dostrzec przez zakurzon\u0105 szybk\u0119. Widz\u0119 jej rozmarzony wzrok, szeroko otwarte oczy, b\u0142ogi u\u015bmiech rozlewaj\u0105cy si\u0119 po ca\u0142ej twarzy. Pierwszy raz w \u017cyciu widz\u0119 j\u0105 tak szcz\u0119\u015bliw\u0105.
\n<\/span><\/span>– A po co by ci by\u0142o takie pi\u00f3ro, Majeczko?
\n<\/span><\/span>– Bo jak b\u0119d\u0119 doros\u0142a to b\u0119d\u0119 dziennikark\u0105, tak jak ty, prosz\u0119 pani. B\u0119d\u0119 zupe\u0142nie jak pani.<\/span><\/span><\/p>\n

Autor: Julia Stempek<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Jestem prawie na czas \u2013 pi\u0119\u0107 minut to przecie\u017c \u017cadne sp\u00f3\u017anienie. Nie spiesz\u0119 si\u0119 za bardzo, nie ma sensu biec, […]<\/p>\n","protected":false},"author":7909,"featured_media":1476,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_uag_custom_page_level_css":"","site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[1965],"tags":[2613,2943,3045,3051,3475,3787,3789,3881,3993,4055,4057],"class_list":["post-1473","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-opowiadanie-na-kazdy-miesiac","tag-korepetycje","tag-nauka","tag-opiekunka","tag-opowiadanie","tag-przyjazn","tag-szkola","tag-szkola-podstawowa","tag-uczennica","tag-wolontariat","tag-wzruszajace","tag-zabawne"],"aioseo_notices":[],"uagb_featured_image_src":{"full":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/3-1.jpg",1904,463,false],"thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/3-1-150x150.jpg",150,150,true],"medium":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/3-1-300x73.jpg",300,73,true],"medium_large":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/3-1-768x187.jpg",768,187,true],"large":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/3-1-1024x249.jpg",1024,249,true],"1536x1536":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/3-1-1536x374.jpg",1536,374,true],"2048x2048":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/3-1.jpg",1904,463,false],"page-small":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/3-1-210x297.jpg",210,297,true],"woocommerce_thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/3-1-300x73.jpg",300,73,true],"woocommerce_single":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/3-1-300x73.jpg",300,73,true],"woocommerce_gallery_thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/3-1-100x100.jpg",100,100,true],"lws_wr_thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/3-1-96x23.jpg",96,23,true],"lws_wr_thumbnail_small":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/3-1-42x10.jpg",42,10,true]},"uagb_author_info":{"display_name":"Julia Stempek","author_link":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/blog\/author\/jstempek\/"},"uagb_comment_info":0,"uagb_excerpt":"Jestem prawie na czas \u2013 pi\u0119\u0107 minut to przecie\u017c \u017cadne sp\u00f3\u017anienie. Nie spiesz\u0119 si\u0119 za bardzo, nie ma sensu biec, […]","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1473","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7909"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1473"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1473\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1476"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1473"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1473"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1473"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}