![\"\"](\"https:\/\/e-polish.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/bed-linen-1149842_1920-1280x793.jpg\")
<\/p>\nNie mog\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce by\u0142em szczeg\u00f3lnie smutny, gdy Basia oznajmi\u0142a mi, \u017ce wyje\u017cd\u017ca do sanatorium. Od dawna marzy\u0142 mi si\u0119 spok\u00f3j, marzy\u0142o mi si\u0119 troch\u0119 czasu bez niej. Mia\u0142em do\u015b\u0107 jej oceniaj\u0105cego spojrzenia przesuwaj\u0105cego si\u0119 po moim (niezbyt szczup\u0142ym) brzuchu, do\u015b\u0107 moralizatorskich komentarzy dotycz\u0105cych stroj\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnej m\u0142odzie\u017cy. Mnie tam te stroje nie przeszkadza\u0142y, lubi\u0142em wygl\u0105da\u0107 przez okno, patrze\u0107 na radosne dziewcz\u0119ta w sukienkach, na to jak si\u0119 \u015bmiej\u0105, ciesz\u0105 latem i wakacjami. Przypomina\u0142y mi m\u0142od\u0105 Basi\u0119, nasze pierwsze wakacje, dzie\u0144 kiedy j\u0105 pozna\u0142em. By\u0142a taka pi\u0119kna z wielkimi b\u0142yszcz\u0105cymi oczami, z szerokim u\u015bmiechem, gdy ta\u0144czy\u0142a na tamtym weselu. Wszyscy przystawali, \u017ceby popatrze\u0107. Ka\u017cdy chcia\u0142 z ni\u0105 zata\u0144czy\u0107, ale nikt nie m\u00f3g\u0142 zdoby\u0107 si\u0119 na to, \u017ceby podej\u015b\u0107. Sam pewnie bym si\u0119 nie zdoby\u0142, ale\u2026. Nie powinienem o tym my\u015ble\u0107, tamta Basia ju\u017c nie istnia\u0142a.<\/p>\n
W poniedzia\u0142ek rano pod dom podjecha\u0142a taks\u00f3wka, a ja, nie do ko\u0144ca z ch\u0119ci bycia uczynnym, a raczej z ch\u0119ci pozbycia si\u0119 zrz\u0119dliwej \u017cony, znios\u0142em wszystkie baga\u017ce do auta. Bardzo cicho zapyta\u0142em, czy nie chcia\u0142aby, \u017cebym towarzyszy\u0142 jej w drodze na dworzec, ale na szcz\u0119\u015bcie nie dos\u0142ysza\u0142a tego. No c\u00f3\u017c staro\u015b\u0107 ma te\u017c swoje plusy. Tu\u017c przed odjazdem podnios\u0142a na mnie wzrok.
\n– Chcia\u0142abym\u2026 – powiedzia\u0142a dziwnym tonem \u2013 chcia\u0142abym, \u017ceby\u015b\u2026.
\n– \u017bebym co? \u2013 zapyta\u0142em troszk\u0119 zbyt ostro, wiedzia\u0142em, \u017ce zostawi\u0142a mi rozpisk\u0119 zada\u0144 i nie u\u015bmiecha\u0142o mi si\u0119 otrzymanie kolejnego.
\n– Niewa\u017cne \u2013 pokr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105 \u2013 dbaj o siebie, Skarbie.
\nPffff, Skarbie \u2013 mrukn\u0105\u0142em do siebie wracaj\u0105c na g\u00f3r\u0119, tak cz\u0119sto chcia\u0142em, \u017ceby zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do mnie w pieszczotliwy spos\u00f3b i nigdy tego nie robi\u0142a, a teraz…<\/p>\n
\u0141\u00f3\u017cko by\u0142o cudownie mi\u0119kkie i cudownie puste, postanowi\u0142em wi\u0119c cieszy\u0107 si\u0119 nim tak d\u0142ugo, jak tylko si\u0119 da. Pierwszy raz od lat spa\u0142em do jedenastej. \u015awiat jest pi\u0119kny, gdy wstaje si\u0119 tak p\u00f3\u017ano. Wzi\u0105\u0142em d\u0142ugi, gor\u0105cy, niezdrowy na kr\u0105\u017cenie prysznic i w\u0142\u0105czy\u0142em telewizor jeszcze przez \u015bniadaniem! Na drugim kanale lecia\u0142 m\u00f3j ulubiony kabaret, kt\u00f3rego Basia nie pozwala mi ogl\u0105da\u0107, poniewa\u017c nie wnosi \u017cadnych warto\u015bciowych tre\u015bci. Gdy dotar\u0142em do kuchni m\u00f3j humor nieco si\u0119 popsu\u0142. Na lod\u00f3wce wisia\u0142a d\u0142uga lista codziennych obowi\u0105zk\u00f3w i dodatkowych zada\u0144, kt\u00f3re trzeba wykona\u0107. Szybka kalkulacja wystarczy\u0142a, \u017ceby zrozumie\u0107, \u017ce codziennie czeka mnie przynajmniej jeden dodatkowy obowi\u0105zek. Nie ma mowy! Nie teraz, kiedy wreszcie odzyska\u0142em wolno\u015b\u0107. Po otwarciu lod\u00f3wki m\u00f3j nastr\u00f3j popsu\u0142 si\u0119 jeszcze bardziej. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 p\u00f3\u0142ek wype\u0142niona by\u0142a s\u0142oikami z zup\u0105, w zamra\u017carce natomiast pi\u0119trzy\u0142y si\u0119 zamro\u017cone pierogi. Na ka\u017cdym s\u0142oiku i paczce z pierogami przyklejona by\u0142a karteczka z instrukcj\u0105 podgrzewania. Poczu\u0142em rosn\u0105c\u0105 irytacj\u0119, nie zamierza\u0142em tego je\u015b\u0107 przez nast\u0119pne dwa tygodnie. Zupa i zupa, mia\u0142em do\u015b\u0107 tych zdrowych, po\u017cywnych zup.<\/p>\n
<\/p>\n
W poniedzia\u0142ek zdecydowa\u0142em si\u0119 na pizz\u0119. Pod\u0142oga nie zosta\u0142a odkurzona, ko\u0142dra zamiast wietrzy\u0107 si\u0119 na balkonie, le\u017ca\u0142a pomi\u0119ta na \u0142\u00f3\u017cku, obowi\u0105zki dodatkowe uda\u0142o mi si\u0119 zepchn\u0105\u0107 w najdalszy k\u0105t mojego umys\u0142u. Obejrza\u0142em trzy r\u00f3\u017cne kabarety, dwa odcinki \u201eNa dobre\u00a0 i na z\u0142e\u201d i troch\u0119 przyg\u00f3d \u201eOjca Mateusza\u201d. Niestety Basia wci\u0105\u017c wpatrywa\u0142a si\u0119 we mnie ze zdj\u0119cia, gdy zjada\u0142em sz\u00f3sty kawa\u0142ek pizzy. Aby unikn\u0105\u0107 wyrzut\u00f3w sumienia, wynios\u0142em zdj\u0119cie do drugiego pokoju.<\/p>\n
<\/p>\n
We wtorek r\u00f3wnie\u017c obudzi\u0142em si\u0119 po jedenastej. Pe\u0142en \u017cycia zignorowa\u0142em list\u0119 obowi\u0105zk\u00f3w i zrobi\u0142em sobie mocno s\u0142odzon\u0105, gro\u017c\u0105c\u0105 cukrzyc\u0105, kaw\u0119. \u00a0W salonie znalaz\u0142em ostatni kawa\u0142ek wczorajszej pizzy, wi\u0119c rado\u015bnie odgrza\u0142em go w mikrofali. Nasta\u0142 czas na kolejny telewizyjny dzie\u0144. Po po\u0142udniu wybra\u0142em si\u0119 do MacDonalda, gdzie wyda\u0142em ca\u0142\u0105 fortun\u0119 kupuj\u0105c absolutnie wszystko, co wyda\u0142o mi si\u0119 smakowite. C\u00f3\u017c, kanapki le\u017c\u0105ce na moim stoliku nie wygl\u0105da\u0142y ani troch\u0119 jak na zdj\u0119ciach, ale nikt mnie nie s\u0142ucha\u0142, gdy pr\u00f3bowa\u0142em o tym powiedzie\u0107 jednemu z pracownik\u00f3w. Widocznie tak dzia\u0142aj\u0105 te zachodnie restauracje\u2026 Gdy wchodzi\u0142em do domu, ob\u0142adowany tysi\u0105cem paczuszek moja noga natrafi\u0142a na przeszkod\u0119 w postaci stoj\u0105cego w drzwiach kartonu po pizzy \u2013 run\u0105\u0142em jak d\u0142ugi. Le\u017c\u0105c na pod\u0142odze przypatrywa\u0142em si\u0119 coca\u2013coli powoli wsi\u0105kaj\u0105cej w dywan, zaskakuj\u0105co mi\u0142e uczucie, nie musie\u0107 si\u0119 tym przejmowa\u0107, nie musie\u0107 biec po \u015bciereczk\u0119, \u017ceby wyciera\u0107 lepki p\u0142yn. Troch\u0119 by\u0142o mi te\u017c przykro, naprawd\u0119 mia\u0142em ochot\u0119 na t\u0119 col\u0119, w zwi\u0105zku z tym postanowi\u0142em wybra\u0107 si\u0119 do pobliskiego sklepu. Sprzedawca w \u015brednim wieku spojrza\u0142 na mnie rado\u015bnie.
\n– A kogo ja widz\u0119, czy to pan Marian? \u2013 wykrzykn\u0105\u0142 do\u015b\u0107 g\u0142o\u015bno \u2013 A gdzie pan zapodzia\u0142 \u017con\u0119?
\n– Tak, tak dzisiaj sam, Basia wyjecha\u0142a do sanatorium.
\n– A to ma pan wreszcie wymarzone wakacje \u2013 roze\u015bmia\u0142 si\u0119 \u2013 co pana sprowadza do sklepu?
\n– Hmmmmmm w\u0142a\u015bciwie to zachcia\u0142o mi si\u0119 coca\u00a0 coli.
\n– Coca \u2013 coli?! \u017bona wyjecha\u0142a a pan b\u0119dzie coca\u00a0 col\u0119 pi\u0107?! Prosz\u0119 sobie nie \u017cartowa\u0107, prosz\u0119 si\u0119 ze mn\u0105 napi\u0107 piwa!
\nCho\u0107 by\u0142a dopiero 17.00, gruby sprzedawca wywiesi\u0142 na drzwiach kartk\u0119 z napisem \u201eZamkni\u0119te\u201d i poda\u0142 mi piwo.
\n– Na m\u00f3j koszt, panie Marianie, na m\u00f3j koszt.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/e-polish.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/2-1280x947.jpg\")
<\/p>\n
Gdy wr\u00f3ci\u0142em do domu, by\u0142o ju\u017c bardzo ciemno i bardzo p\u00f3\u017ano. Schody ugina\u0142y si\u0119 dziwnie pod moimi nogami, a klucz d\u0142ugo nie chcia\u0142 pasowa\u0107 do zamka. Kto\u015b dzwoni\u0142, pospieszy\u0142em do telefonu, stop\u0105 wdepn\u0105\u0142em w dziwn\u0105 klej\u0105c\u0105 plam\u0119 na dywanie. Nie pami\u0119ta\u0142em, \u017ceby tam by\u0142a, kiedy wychodzi\u0142em.
\n– Haaaaloooo?
\n– Tato, to ty? Wszystko w porz\u0105dku?
\n– Taak, myy\u015bl\u0119, \u017ce tak
\n– Hmmmm – w jego g\u0142osie s\u0142ycha\u0107 \u00a0by\u0142o niepewno\u015b\u0107 \u2013 tak sobie pomy\u015bla\u0142em, mo\u017ce wpad\u0142by\u015b do nas w sobot\u0119 na obiad?
\n– O- obiad, baaardzo, baaardzo ch\u0119tnie \u2013 u\u015bmiechn\u0105\u0142em si\u0119 szeroko do telefonu.
\n– No to dobrze tato, yyy nie b\u0119d\u0119 ci ju\u017c przeszkadza\u0142, do zobaczenia.
\n– Synu?
\n– Tak, tato?
\n– Kocham ci\u0119 \u2013 powiedzia\u0142em i roz\u0142\u0105czy\u0142em si\u0119 bardzo dumny z siebie.<\/p>\n
<\/p>\n
Z ka\u017cdym dniem coraz bardziej czeka\u0142em na sobotni obiad. Dzielnie zmaga\u0142em si\u0119 z zamawianymi burgerami i pizzami, ale powoli mia\u0142em ju\u017c do\u015b\u0107. Na wag\u0119 ba\u0142em si\u0119 stan\u0105\u0107, ale spodnie opinaj\u0105ce si\u0119 na brzuchu wyra\u017anie m\u00f3wi\u0142y mi, \u017ce przyty\u0142em. Niesprz\u0105tane pod\u0142ogi zrobi\u0142y si\u0119 dziwnie szare i zakurzone, chodzi\u0142em wi\u0119c boso, \u017ceby nie pobrudzi\u0107 skarpetek. Zamawianie jedzenia mia\u0142o jeszcze jeden minus \u2013 \u015bmieci w koszach gromadzi\u0142y si\u0119 w zastraszaj\u0105cym tempie\u2026<\/p>\n
W sobot\u0119 rano ubra\u0142em si\u0119 w eleganck\u0105 koszul\u0119 i granatowe spodnie. Spodnie nie dopina\u0142y si\u0119 na brzuchu, wi\u0119c za\u0142o\u017cy\u0142em te\u017c sk\u00f3rzany pasek, kt\u00f3ry doskonale maskowa\u0142 niezapi\u0119ty guzik. Do syna poszed\u0142em piechot\u0105 licz\u0105c, \u017ce mo\u017ce jakim\u015b cudem uda mi si\u0119 zrzuci\u0107 w ten spos\u00f3b cho\u0107 jeden zb\u0119dny kilogram. Niedoczekanie, dotar\u0142em ca\u0142y czerwony , ze stru\u017ckami potu \u015bciekaj\u0105cymi po plecach. W domu by\u0142o jasno, nowocze\u015bnie i sterylnie czysto. Mo\u017cna by\u0142o chodzi\u0107 w bia\u0142ych skarpetkach i nie obawia\u0107 si\u0119, \u017ce si\u0119 pobrudz\u0105, nieprawdopodobne. Obiad by\u0142 smaczny, ciep\u0142y, \u017cadnych papierk\u00f3w, \u015bciekaj\u0105cych sos\u00f3w, o tak, zdecydowanie t\u0119skni\u0142em za prawdziwym jedzeniem.
\n– I jak tam tato, musisz bardzo t\u0119skni\u0107 za mam\u0105?
\nUcieszy\u0142em si\u0119, \u017ce mam usta pe\u0142ne jedzenia i nie musz\u0119 odpowiada\u0107 od razu.
\n– Hmmmmm, jako\u015b sobie radz\u0119 \u2013 powiedzia\u0142em z pe\u0142nymi ustami, cho\u0107 w\u0142a\u015bnie dotar\u0142o do mnie, \u017ce w og\u00f3le sobie nie radz\u0119.
\nDo pokoju wpad\u0142 roze\u015bmiany wnuczek i przyjrza\u0142 mi si\u0119 uwa\u017cnie.
\n– Dziadziu, a przynios\u0142e\u015b mi prezent?
\n– Zobaczymy, mo\u017ce co\u015b si\u0119 znajdzie \u2013 powiedzia\u0142em wiedz\u0105c doskonale, \u017ce nic nie mam.
\nPowoli przeszuka\u0142em kieszenie spodni i koszuli, i przecz\u0105co pokr\u0119ci\u0142em g\u0142ow\u0105. Na nosku pojawi\u0142a mu si\u0119 ma\u0142a zmarszczka.
\n– Babcia zawsze co\u015b dla mnie ma \u2013 mrukn\u0105\u0142 lekko wilgotnym g\u0142osem.
\n– Tak? \u2013 stara\u0142em si\u0119 zabrzmie\u0107 jakby mnie to ciekawi\u0142o.
\n– Ostatnio da\u0142a mi takie zdj\u0119cie i wiesz, dziadziu\u2026 Ono nie ma kolor\u00f3w? Bia\u0142e i czarne.
\n– A co jest na tym zdj\u0119ciu, Tadziu?
\n– Jak to co \u2013 popatrzy\u0142 na mnie jak na wariata \u2013 ty i babcia oczywi\u015bcie. Powiedzia\u0142a mi, \u017ce jak przyjedziesz tu ju\u017c kiedy\u015b wreszcie, to opowiesz mi, o tym jak si\u0119 poznali\u015bcie\u2026.
\nWyci\u0105gn\u0105\u0142 do mnie d\u0142o\u0144 ze zdj\u0119ciem, co\u015b poruszy\u0142o si\u0119 w mojej klatce piersiowej, gdy na nie spojrza\u0142em. Tak pami\u0119tam, tak bardzo spodoba\u0142a mi si\u0119 tamtego dnia, patrzy\u0142em na ni\u0105 z drugiego ko\u0144ca sali boj\u0105c si\u0119 podej\u015b\u0107 bli\u017cej. W ko\u0144cu odwa\u017cy\u0142em si\u0119 zapyta\u0107 pana m\u0142odego, kim jest ta intryguj\u0105ca dziewczyna. Kolega nic nie odpowiedzia\u0142, ale kiedy naszed\u0142 czas na oczepiny rzuci\u0142 mi muszk\u0105 prosto w nos. Nie mog\u0142em nie z\u0142apa\u0107. Ona z\u0142apa\u0142a welon, schwyci\u0142a go szybkim ruchem i \u00a0\u00a0popatrzy\u0142a mi triumfalnie w oczy. Nasz pierwszy taniec nie by\u0142 perfekcyjny, nadepn\u0105\u0142em jej na nog\u0119 przynajmniej dziesi\u0119\u0107 razy, z ka\u017cdym kolejnym ta\u0144cem by\u0142em jednak coraz lepszy. To ona zapyta\u0142a mnie na koniec, czy jeszcze kiedy\u015b si\u0119 spotkamy\u2026<\/p>\n
<\/p>\n
Do domu wr\u00f3ci\u0142em ob\u0142adowany prowiantem. Z lod\u00f3wki popatrzy\u0142a na mnie z wyrzutem kartka z obowi\u0105zkami. Zala\u0142o mnie poczucie winy. W niedziel\u0119 rano wsta\u0142em wcze\u015bniej, przez moment mia\u0142em zamiar zabra\u0107 si\u0119 za obowi\u0105zki, ale w niedziel\u0119 \u2013 Dzie\u0144 Pa\u0144ski to przecie\u017c nie mo\u017cna. Zrobi\u0142em sobie uczt\u0119. Synowa gotuje doskonale i na pewno nie bierze swoich przepis\u00f3w ze stron o zdrowym \u017cywieniu. \u00a0W poniedzia\u0142ek rano z przera\u017ceniem stwierdzi\u0142em, \u017ce nie schowa\u0142em reszty jedzenia do lod\u00f3wki i nie b\u0119d\u0119 mia\u0142 co je\u015b\u0107 do ko\u0144ca tygodnia. Lista spojrza\u0142a na mnie z jeszcze wi\u0119ksz\u0105 nagan\u0105 \u2013 skruszony opu\u015bci\u0142em g\u0142ow\u0119. Zacz\u0105\u0142em od odkurzania, \u015bcierania kurzu, odstawi\u0142em zdj\u0119cie Basi na miejsce i ze zdziwieniem zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce jest na nim u\u015bmiechni\u0119ta. Brakowa\u0142o mi tego u\u015bmiechu\u2026 Wieczorem sterany, g\u0142odny, ale dumny z siebie wybra\u0142em jej numer. Nikt nie odbiera\u0142. Czeka\u0142em d\u0142ugo, a\u017c w ko\u0144cu odezwa\u0142a si\u0119 poczta g\u0142osowa.
\n– Basiu, t\u0119skni\u0119 za tob\u0105, posprz\u0105ta\u0142em dom \u2013 nie za bardzo wiedzia\u0142em co doda\u0107, wi\u0119c po prostu si\u0119 roz\u0142\u0105czy\u0142em.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/e-polish.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/phone-3594206_1920-1280x853.jpg\")
<\/p>\n
W nocy przed jej przyjazdem nie mog\u0142em spa\u0107. Spacerowa\u0142em po idealnie czystym domu nie wiedz\u0105c, jak j\u0105 przywita\u0107. Waga powiedzia\u0142a mi, \u017ce podczas tygodnia g\u0142odu schud\u0142em 4 kilogramy, zrobi\u0142em jeszcze par\u0119 przysiad\u00f3w tak na wszelki wypadek, gdyby mia\u0142y pom\u00f3c mi straci\u0107 jeszcze jeden kilogram. To niesamowite, \u017ce przez tyle lat Basia robi\u0142a to wszystko sama \u2013 sprz\u0105ta\u0142a, gotowa\u0142a, ani razu nie powiedzia\u0142a mi z\u0142ego s\u0142owa. Zawsze m\u00f3wi\u0142em sobie, \u017ce robi to, bo nie pracuje, a ja utrzymuj\u0119 rodzin\u0119, teraz jednak, gdy oboje byli\u015bmy na emeryturze nie mia\u0142em nic na swoje usprawiedliwienie. Nie by\u0142o w domu nic, co bym robi\u0142, a gdy raz na rok zgadza\u0142em si\u0119 wyrzuci\u0107 \u015bmieci, robi\u0142em do\u015b\u0107 m\u0119cze\u0144skie miny. Mo\u017ce gdyby tak nie by\u0142o, mo\u017ce gdybym by\u0142 inny, Basia wci\u0105\u017c by\u0142aby t\u0105 radosn\u0105, energiczn\u0105 kobiet\u0105 sprzed lat. Oko\u0142o trzeciej uda\u0142o mi si\u0119 nareszcie zasn\u0105\u0107, nie spa\u0142em jednak zbyt d\u0142ugo, musia\u0142em j\u0105 w ko\u0144cu jako\u015b przywita\u0107. Pobliski sklep otwiera\u0142 si\u0119 o sz\u00f3stej, poniewa\u017c nigdy nie robi\u0142em omletu i wiedzia\u0142em, \u017ce mo\u017ce si\u0119 nie uda\u0107, na wszelki wypadek zakupi\u0142em trzydzie\u015bci jajek. Gruby sprzedawca ze zrozumieniem pokiwa\u0142 g\u0142ow\u0105.
\n– A wi\u0119c \u017cona wraca?
\n– Tak, tak \u2013 u\u015bmiechn\u0105\u0142em si\u0119 rado\u015bnie \u2013 chc\u0119 zrobi\u0107 jej omlet na \u015bniadanie.
\n– To powodzenia, panie Marianie, powodzenia.<\/p>\n
Pierwszy omlet mia\u0142 grudki, drugi praktycznie si\u0119 zw\u0119gli\u0142, trzeci w przedziwny spos\u00f3b zwin\u0105\u0142 si\u0119 na p\u00f3\u0142. Z robieniem czwartego postanowi\u0142em zaczeka\u0107 do jej przyj\u015bcia. O \u00f3smej by\u0142em ju\u017c wyk\u0105pany, elegancko ubrany i uperfumowany. Na stole sta\u0142y kwiaty ukradzione s\u0105siadce i p\u0142on\u0119\u0142y dwie \u015bwieczki, kt\u00f3re znalaz\u0142em podczas porz\u0105dkowania kuchni. Gdy do drzwi zadzwoni\u0142 dzwonek, ca\u0142y dr\u017ca\u0142em z emocji. Sta\u0142a tam na progu taka pi\u0119kna i elegancka. Jej twarz\u00a0 promienia\u0142a dawnym blaskiem.
\n– Basiu, kochanie\u2026 – wykrztusi\u0142em i przytuli\u0142em j\u0105 ze wszystkich si\u0142. By\u0142a dziwnie sztywna w moich ramionach, musia\u0142a by\u0107 naprawd\u0119 zdziwiona tym przyp\u0142ywem mi\u0142o\u015bci. Powiesi\u0142em jej p\u0142aszcz, zanios\u0142em torb\u0119 do pokoju.
\n– Chod\u017a, chod\u017a, ju\u017c ci robi\u0119 \u015bniadanie \u2013 wykrzykn\u0105\u0142em biegn\u0105c do kuchni.
\n– Marian\u2026. \u2013 jej s\u0142aby g\u0142os dobieg\u0142 mnie z przedpokoju
\n– Tak? \u2013 wychyli\u0142em g\u0142ow\u0119 z kuchni.
\n– Pozna\u0142am kogo\u015b w sanatorium, chcia\u0142abym si\u0119 rozwie\u015b\u0107.<\/p>\n
Autor: Julia Stempek<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nie mog\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce by\u0142em szczeg\u00f3lnie smutny, gdy Basia oznajmi\u0142a mi, \u017ce wyje\u017cd\u017ca do sanatorium. Od dawna marzy\u0142 mi si\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":7909,"featured_media":1548,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_uag_custom_page_level_css":"","site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[1965],"tags":[2313,2751,2809,2833,3569,3593,3841,3991,4137],"class_list":["post-1541","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-opowiadanie-na-kazdy-miesiac","tag-emerytura","tag-lenistwo","tag-malzenstwo","tag-maz","tag-rozwod","tag-sanatorium","tag-tesknota","tag-wolnosc","tag-zona"],"aioseo_notices":[],"uagb_featured_image_src":{"full":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/1-2.jpg",1896,396,false],"thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/1-2-150x150.jpg",150,150,true],"medium":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/1-2-300x63.jpg",300,63,true],"medium_large":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/1-2-768x160.jpg",768,160,true],"large":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/1-2-1024x214.jpg",1024,214,true],"1536x1536":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/1-2-1536x321.jpg",1536,321,true],"2048x2048":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/1-2.jpg",1896,396,false],"page-small":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/1-2-210x297.jpg",210,297,true],"woocommerce_thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/1-2-300x63.jpg",300,63,true],"woocommerce_single":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/1-2-300x63.jpg",300,63,true],"woocommerce_gallery_thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/1-2-100x100.jpg",100,100,true],"lws_wr_thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/1-2-96x20.jpg",96,20,true],"lws_wr_thumbnail_small":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/1-2-42x9.jpg",42,9,true]},"uagb_author_info":{"display_name":"Julia Stempek","author_link":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/blog\/author\/jstempek\/"},"uagb_comment_info":0,"uagb_excerpt":"Nie mog\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce by\u0142em szczeg\u00f3lnie smutny, gdy Basia oznajmi\u0142a mi, \u017ce wyje\u017cd\u017ca do sanatorium. Od dawna marzy\u0142 mi si\u0119 […]","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1541","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7909"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1541"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1541\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1548"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1541"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1541"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1541"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}