![\"\"](\"https:\/\/e-polish.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/fence-1539085_1920-1280x889.jpg\")
<\/p>\nO Polsce dowiedzia\u0142em si\u0119 przez przypadek. W 2010 roku, gdy mia\u0142em 11 lat, rodzice postanowili na nowo si\u0119 w sobie zakocha\u0107, a w tym celu koniecznie musieli wyruszy\u0107 w podr\u00f3\u017c. Nigdy nie lubili dalekich w\u0119dr\u00f3wek, teraz my\u015bl\u0119, \u017ce bali si\u0119 opuszcza\u0107 swojego kraju. Prawie od razu zdecydowali si\u0119 na Hawaje. Nigdy nie chcieli wyje\u017cd\u017ca\u0107 poza granice USA. Odk\u0105d pami\u0119tam, byli absolutnie zakochani w naszej ojczy\u017anie, cenili sobie wszystko, co ameryka\u0144skie. Ogl\u0105dali jedynie Hollywoodzkie filmy, rozmawiali tylko o sytuacji politycznej w USA, dowodzili wy\u017cszo\u015bci lokalnego jedzenia – musz\u0119 doda\u0107, \u017ce pizz\u0119 i taco r\u00f3wnie\u017c uwa\u017cali za lokalne. Gdy kto\u015b ich pyta\u0142 o pochodzenie, zawsze z niesamowit\u0105 dumn\u0105 odpowiadali, \u017ce s\u0105 \u201eAmerykanami z dziada pradziada\u201d. Nigdy nie przyznawali tego wprost, ale gardzili emigrantami, gardzili tym, co obce i nieznane. A ja obserwowa\u0142em, uczy\u0142em si\u0119 okre\u015ble\u0144 \u201eMeksykaniec\u201d, \u201ePolaczek\u201d i wypr\u00f3bowywa\u0142em je na szkolnych korytarzach\u2026.<\/p>\n
Tego marcowego wieczora roze\u015bmiany tata wyj\u0105\u0142 z akt\u00f3wki kopert\u0119, a z niej mama wysun\u0119\u0142a dwa bilety. Popatrzyli sobie w oczy, a mama ukradkiem poca\u0142owa\u0142a tat\u0119 w policzek. W ko\u0144cu spojrzeli na mnie, potem zn\u00f3w na siebie. Odezwa\u0142 si\u0119 tata.
\n– Wiesz, \u017ce nie sta\u0107 nas na trzeci bilet\u2026 A dziadek Chad ju\u017c si\u0119 tak ucieszy\u0142, \u017ce go odwiedzisz.
\nPokiwa\u0142em g\u0142ow\u0105 i spojrza\u0142em w pod\u0142og\u0119, domy\u015bla\u0142em si\u0119, \u017ce nie wezm\u0105 mnie ze sob\u0105, ale nie przysz\u0142o mi do g\u0142owy, \u017ce zostawi\u0105 mnie z dziadkiem Chadem. Na pocz\u0105tku roku umar\u0142a babcia, \u017cona dziadka Chada, a dziadek ca\u0142kowicie zdziwacza\u0142. Gdy odwiedzili\u015bmy go pierwszy raz po pogrzebie, pod p\u0142otem pi\u0119trzy\u0142y si\u0119 niewyrzucane od tygodni \u015bmieci, a spomi\u0119dzy nich wygl\u0105da\u0142y porozbijane telewizor i radio. Na pytanie dlaczego to zrobi\u0142 odpowiedzia\u0142 tylko, \u017ce reszt\u0119 \u017cycia zamierza prze\u017cy\u0107 w ciszy.<\/p>\n
<\/p>\n
Nikt na mnie nie czeka\u0142 przed domem, rodzice rozejrzeli si\u0119 bezradnie po ogrodzie. By\u0142o p\u00f3\u017ano, zdecydowanie zbyt p\u00f3\u017ano. Zamienili wi\u0119c ze sob\u0105 par\u0119 s\u0142\u00f3w, upewnili si\u0119, \u017ce mam na\u0142adowany telefon, wystawili walizki i nie ogl\u0105daj\u0105c si\u0119 za siebie pop\u0119dzili na lotnisko. Po godzinie sp\u0119dzonej na czekaniu w ogrodzie telefon si\u0119 roz\u0142adowa\u0142. Pami\u0119tam, \u017ce przenios\u0142em walizki za du\u017ce drzewo tak, \u017ceby nie by\u0142y widoczne z ulicy i wyruszy\u0142em na poszukiwanie. Wszystkie okna do<\/s> domu by\u0142y zamkni\u0119te, przez szyby widzia\u0142em brudne firanki i nieumyte naczynia na stole. Za domem rozpo\u015bciera\u0142 si\u0119 ogromny ogr\u00f3d otoczony siatk\u0105. Chodz\u0105c dooko\u0142a siatki natkn\u0105\u0142em si\u0119 na dziur\u0119. Waha\u0142em si\u0119 przez chwil\u0119. Jak ka\u017cde dziecko w USA wiedzia\u0142em, \u017ce nie nale\u017cy wchodzi\u0107 na cudz\u0105 posiad\u0142o\u015b\u0107. Wyt\u0142umaczy\u0142em sobie w ko\u0144cu, \u017ce nie mam poj\u0119cia, czy jest cudza. Przebieg\u0142em przez wysok\u0105 traw\u0119 otaczaj\u0105c\u0105 ogr\u00f3d dziadka i znalaz\u0142em si\u0119 na szerokiej \u015bcie\u017cce. Do dzi\u015b pami\u0119tam t\u0119 rado\u015b\u0107 i fascynacj\u0119 \u2013 rodzice nigdy nie pozwalali mi na zbyt du\u017co samodzielno\u015bci, zawsze by\u0142em odwo\u017cony do szko\u0142y, odwo\u017cony i odbierany z kina, przed p\u00f3j\u015bciem do kolegi pytany o adres i numer telefonu rodzic\u00f3w. Szed\u0142em kamienist\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 ciesz\u0105c si\u0119 \u015bwie\u017cym powietrzem i wolno\u015bci\u0105. Gdzie\u015b w oddali us\u0142ysza\u0142em szum wody.
\nDziadek siedzia\u0142 na rozk\u0142adanym krze\u015ble w\u0119dkarskim nad sam\u0105 rzek\u0105. Z pocz\u0105tku nie zauwa\u017cy\u0142 mnie, zbyt zaj\u0119ty czytaniem gazety. Wzdrygn\u0105\u0142 si\u0119, gdy po\u0142o\u017cy\u0142em mu r\u0119k\u0119 na ramieniu, spojrza\u0142 na mnie swoimi przejrzystymi, b\u0142\u0119kitnymi oczami.
\n– Jezu, Lucas, ju\u017c my\u015bla\u0142em, \u017ce to w\u0142a\u015bciciel tej ziemi przychodzi mnie zastrzeli\u0107 \u2013 za\u015bmia\u0142 si\u0119 lekko.
\nNie powiedzia\u0142, \u017ce dobrze mnie widzie\u0107, nie zapyta\u0142, czy d\u0142ugo czeka\u0142em. Zn\u00f3w spojrza\u0142 na gazet\u0119 i zatopi\u0142 si\u0119 w my\u015blach. Na czole pojawi\u0142a mu si\u0119 ogromna zmarszczka.
\n– Co\u015b si\u0119 sta\u0142o dziadku?
\nPrzesun\u0105\u0142 troch\u0119 r\u0119k\u0119, tak, \u017cebym te\u017c m\u00f3g\u0142 zobaczy\u0107 gazet\u0119.
\n– Sta\u0142o si\u0119, sta\u0142o \u2013 pod nosem mrukn\u0105\u0142 jakie\u015b przekle\u0144stwo, kt\u00f3rego nie dos\u0142ysza\u0142em. Przed oczami mign\u0119\u0142a mi obca nazwa \u201eSmole\u0144sk\u201d, a potem s\u0142owa \u201ekatastrofa\u201d, \u201eofiary\u201d. Nie rozumia\u0142em, po co tyle emocji o katastrof\u0119 w jakiej\u015b ma\u0142ej wiosce, ci\u0105gle zdarzaj\u0105 si\u0119 katastrofy. W ko\u0144cu dziadek od\u0142o\u017cy\u0142 gazet\u0119 i spojrza\u0142 na mnie badawczo.
\n– S\u0142ysza\u0142e\u015b kiedy\u015b o Polsce?
\n– Mam paru koleg\u00f3w polskiego pochodzenia \u2013 nie doda\u0142em, \u017ce nigdy z nimi nie rozmawiam i niezbyt ich lubi\u0119.
\n– A opr\u00f3cz tego?
\nA opr\u00f3cz tego nic, s\u0142owo Polska nic dla mnie nie znaczy\u0142o, nie mia\u0142o dla mnie po\u0142o\u017cenia na mapie, nie mia\u0142o interesuj\u0105cego kszta\u0142tu jak W\u0142ochy lub Wielka Brytania, nie mia\u0142o znanych aktor\u00f3w, nie mia\u0142o charakterystycznych potraw. Nic, pustka.
\n– W Polsce zdarzy\u0142a si\u0119 dzi\u015b straszna tragedia \u2013 lekko zadr\u017ca\u0142a mu broda \u2013 lecieli na obchody, lecieli upami\u0119tni\u0107 ofiary\u2026
\nZamilk\u0142. Nie rozumia\u0142em jego smutku.
\n– Dziadku \u2013 po\u0142o\u017cy\u0142em mu d\u0142o\u0144 na ramieniu \u2013 codziennie zdarzaj\u0105 si\u0119 tragedie.
\nGrubym, spuchni\u0119tym palcem otar\u0142 \u0142z\u0119 spod oka.
\n– Kiedy\u015b kocha\u0142em Polsk\u0119 \u2013 u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 lekko \u2013 kiedy\u015b kocha\u0142em Polk\u0119.
\nZamilk\u0142, a ja nie spyta\u0142em go o nic. Nie dowiedzia\u0142em si\u0119 kogo kocha\u0142 i dlaczego kocha\u0142 Polsk\u0119. Nie dowiedzia\u0142em si\u0119, sk\u0105d ta t\u0119sknota w jego oczach.
\nTo nie by\u0142o najlepsze dziesi\u0119\u0107 dni mojego \u017cycia, nie nawi\u0105za\u0142em wi\u0119zi z dziadkiem, szczerze m\u00f3wi\u0105c stara\u0142em si\u0119 go jak najwi\u0119cej unika\u0107, omija\u0107 szerokim \u0142ukiem jego dziwne milczenie, jego b\u0142\u0119kitne za\u0142zawione oczy, ucieka\u0107 od jego schrypni\u0119tego g\u0142osu. Potem ju\u017c nigdy nie odwiedza\u0142em go na d\u0142ugo \u2013 tylko kr\u00f3tkie, przymusowe wizyty w jakby przesi\u0105kni\u0119tym \u015bmierci\u0105 domu.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/e-polish.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/man-5259912_1920-1280x853.jpg\")
<\/p>\n
Dziadek zmar\u0142 rok temu. Na stypie niewielka liczba go\u015bci przyciszonymi g\u0142osami rozmawia\u0142a o tym, jaki by\u0142, zanim zmar\u0142a babcia. Wtedy sobie przypomnia\u0142em. Dyskretnie wsta\u0142em od sto\u0142u i odnalaz\u0142em w kuchni mam\u0119. Trzyma\u0142a si\u0119 dzielnie, pe\u0142na energii nak\u0142ada\u0142a na talerzyki ogromne porcje ciasta.
\n– Szybko, szybko, zano\u015b go\u015bciom, p\u00f3ki gor\u0105ce.
\n– Judy \u2013 dawno ju\u017c przesta\u0142em m\u00f3wi\u0107 do niej mamo \u2013 czy dziadek mia\u0142 kiedy\u015b jakie\u015b powi\u0105zania z Polsk\u0105?
\nZatrzyma\u0142a si\u0119 na chwil\u0119, przetar\u0142a r\u0119kawem lekko spocone czo\u0142o.
\n– W\u0142a\u015bciwie to tak, gdy by\u0142am ma\u0142a, mniej wi\u0119cej co dwa miesi\u0105ce wysy\u0142ali\u015bmy do Polski paczki. Zdaje si\u0119, \u017ce tato by\u0142 zaprzyja\u017aniony z jak\u0105\u015b rodzin\u0105\u2026 – nie potrafi\u0119 sobie zbyt du\u017co przypomnie\u0107 \u2013 chyba pastor organizowa\u0142 tak\u0105 akcj\u0119, najpierw paczki, potem zacz\u0119\u0142y si\u0119 kartki \u015bwi\u0105teczne, jakie\u015b listy\u2026. Czy to wa\u017cne?
\nPokr\u0119ci\u0142em g\u0142ow\u0105, to nie mia\u0142o znaczenia.<\/p>\n
Gdy poszed\u0142em na studia zacz\u0105\u0142em poznawa\u0107 coraz wi\u0119cej ludzi z ca\u0142ego \u015bwiata, coraz bardziej interesowa\u0142y mnie inne kultury, coraz mniej by\u0142em dumny z tego, jak ameryka\u0144ski jestem. Znudzi\u0142y mi si\u0119 te same miejsca, te same zwyczaje, brak r\u00f3\u017cnorodno\u015bci. Podczas drugiego semestru zacz\u0105\u0142em ucz\u0119szcza\u0107 na kurs kulturoznawstwa. Zacz\u0105\u0142em marzy\u0107 o dalekich podr\u00f3\u017cach, o odwiedzeniu W\u0142och, Austrii, Hiszpani, Holandii. Zacz\u0105\u0142em planowa\u0107, ka\u017cdy grosz z pracy odk\u0142ada\u0142em na moj\u0105 podr\u00f3\u017c. Plan by\u0142 prosty \u2013 obje\u017cd\u017cam tyle Europy, ile si\u0119 tylko da. Mieszkam w najta\u0144szych hostelach, \u017cywi\u0119 si\u0119 najtaniej, jak si\u0119 da, poznaj\u0119 tyle kultury, ile si\u0119 tylko da. Czy co\u015b mog\u0142o p\u00f3j\u015b\u0107 nie tak\u2026?<\/p>\n
Pok\u00f3j jest do\u015b\u0107 ponury, na \u015bcianie wisi obraz przedstawiaj\u0105cy \u0142\u0105k\u0119 i ma\u0142y bia\u0142y domek. Przez niewielkie okno wpada resztka dziennego \u015bwiat\u0142a. Nie wyszed\u0142em z mieszkania od czterech dni, w lod\u00f3wce zosta\u0142y ju\u017c tylko \u017ca\u0142osne resztki zakup\u00f3w, nie mam poj\u0119cia, gdzie kupi\u0107 maseczk\u0119. Czy mog\u0119 wyj\u015b\u0107 bez maseczki, \u017ceby kupi\u0107 maseczk\u0119? Co godzin\u0119 nerwowo sprawdzam maila. Zakazany jest przecie\u017c wynajem kr\u00f3tkoterminowy, w ka\u017cdej chwili mog\u0119 dosta\u0107 wiadomo\u015b\u0107 z nakazem wyprowadzki. A pieni\u0105dze? Jak d\u0142ugo b\u0119d\u0119 tu jeszcze musia\u0142 zosta\u0107, na ile dni wynajmu b\u0119dzie mnie sta\u0107? W telewizji same obce twarze m\u00f3wi\u0105ce w obcym j\u0119zyku, laptop jest moim jedynym \u0142\u0105cznikiem ze \u015bwiatem. Nie mog\u0119 powiedzie\u0107, \u017cebym zd\u0105\u017cy\u0142 zobaczy\u0107 zbyt du\u017co Polski, przez okno sutereny wida\u0107 tylko szary, zniszczony chodnik i co jaki\u015b czas biegn\u0105c\u0105 po\u015bpiesznie par\u0119 but\u00f3w. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 czasu przesypiam wpatrzony w nieko\u0144cz\u0105cy si\u0119 szary ci\u0105g. Z drzemki wyrywa mnie g\u0142o\u015bne stukanie do drzwi. Po plecach przebiega mi dreszcz, a je\u015bli kto\u015b mnie wyda\u0142? Ostro\u017cnie patrz\u0119 w wizjer na drzwiach. Po drugiej stronie majaczy posta\u0107 w\u0142a\u015bciciela. Niepok\u00f3j chwyta mnie za gard\u0142o, b\u0119d\u0119 musia\u0142 negocjowa\u0107, pr\u00f3buj\u0119 przypomnie\u0107 sobie, ile mam pieni\u0119dzy. Chyba za ma\u0142o\u2026 Staraj\u0105c si\u0119 uspokoi\u0107 oddech, otwieram drzwi. Niski, grubawy cz\u0142owieczek podnosi g\u0142ow\u0119 i u\u015bmiecha si\u0119 do mnie.
\n– Jak si\u0119 pan ma, panie Lucas?
\nJego angielski jest zaskakuj\u0105co dobry, nie s\u0142ycha\u0107 ani \u015bladu dziwnego akcentu z kt\u00f3rym m\u00f3wili moi koledzy w szkole. Gard\u0142o mam zbyt \u015bci\u015bni\u0119te, kiwam wi\u0119c tylko g\u0142ow\u0105 i pr\u00f3buj\u0119 si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0107.
\n– Tak my\u015bla\u0142em, \u017ce nie wiadomo, czy masz jeszcze jakie\u015b zapasy \u2013 zza plec\u00f3w wyci\u0105ga ogromn\u0105 reklam\u00f3wk\u0119 \u2013 to nic wielkiego, \u017cona spakowa\u0142a dzisiejszy obiad, nie jestem pewny, czy lubisz schabowe\u2026
\n– Ja nie mia\u0142em okazji pr\u00f3bowa\u0107 \u2013 nie do ko\u0144ca rozumiem, co si\u0119 dzieje.
\n– Mog\u0119 wej\u015b\u0107? \u2013 pyta zza kolorowej maseczki \u2013 Nie b\u0119d\u0119 si\u0119 zbli\u017ca\u0142.
\nW\u0142a\u015bciciel ostro\u017cnie zdejmuje buty, z kieszeni wyjmuje p\u0142yn dezynfekuj\u0105cy i obficie polewa nim r\u0119ce. Bierze krzes\u0142o i odsuwa je daleko od sto\u0142u.
\n– Mog\u0119 na chwil\u0119 usi\u0105\u015b\u0107? Co za ulga wyrwa\u0107 si\u0119 na chwil\u0119 z domu \u2013 u\u015bmiecha si\u0119 szeroko \u2013 prawie si\u0119 pobili\u015bmy, kto b\u0119dzie mie\u0107 ten przywilej przyjechania tutaj. Jak ci si\u0119 tu mieszka, wszystko dobrze?
\nKiwam g\u0142ow\u0105.
\n– Pewnie nie tak sobie wyobra\u017ca\u0142e\u015b pobyt w Polsce? \u2013 \u015bmiej\u0105c si\u0119 poklepuje si\u0119 po brzuchu \u2013 co planowa\u0142e\u015b zobaczy\u0107? Pewnie planowa\u0142e\u015b tydzie\u0144 w Krakowie, par\u0119 dni w Warszawie, Wroc\u0142aw, Tr\u00f3jmiasto, Zakopane\u2026
\nZn\u00f3w kiwam g\u0142ow\u0105, cho\u0107 tak naprawd\u0119 nie planowa\u0142em zwiedza\u0107 \u017cadnego z tych miejsc. Przyjecha\u0142em tu, bo z Polski mia\u0142y by\u0107 najta\u0144sze loty, planowa\u0142em przespa\u0107 tu jedn\u0105 noc i porannym samolotem polecie\u0107 do domu.
\n– Nic si\u0119 nie martw \u2013 u\u015bmiecha si\u0119 szeroko \u2013 b\u0119dziesz jeszcze mia\u0142 okazje je zobaczy\u0107, to paskudne chor\u00f3bsko nie mo\u017ce trwa\u0107 wiecznie.
\nSchyla si\u0119 po co\u015b i z ub\u0142oconego, czarnego plecaczka wyjmuje par\u0119 ksi\u0105\u017cek i gazet.
\n– Przywioz\u0142em ci tu par\u0119 przewodnik\u00f3w, magazyn\u00f3w, chyba te\u017c map\u0119, o ile si\u0119 nie myl\u0119, mo\u017ce odkryjesz jakie\u015b nowe miejsca, kt\u00f3re chcia\u0142by\u015b zwiedzi\u0107, masz jedyn\u0105, niepowtarzaln\u0105 okazj\u0119, \u017ceby zobaczy\u0107 pusty Krak\u00f3w noc\u0105. A, bym zapomnia\u0142 \u2013 poklepuje si\u0119 po udzie \u2013 na pewno nie masz maseczki, moja \u017cona uszy\u0142a te\u017c panu jedn\u0105, jak szy\u0142a dla rodziny.
\nTym razem z plecaka wyci\u0105ga elegancko zapakowan\u0105 w woreczek \u015bniadaniowy maseczk\u0119 ozdobion\u0105 ludowym wzorem. Czuj\u0119, \u017ce pod powiekami gromadz\u0105 mi si\u0119 wielkie \u0142zy wdzi\u0119czno\u015bci.
\n– Ile panu zap\u0142aci\u0107 za maseczk\u0119 i za obiad? \u2013 s\u0142owa wyrywaj\u0105 mi si\u0119, zanim zd\u0105\u017cam je powstrzyma\u0107 \u2013 I ile mam p\u0142aci\u0107 teraz za wynajem? Wiem, \u017ce legalnie nie powinno mnie tu w og\u00f3le by\u0107\u2026
\nW\u0142a\u015bciciel zamiera w po\u0142owie ubierania buta, prostuje si\u0119 i marszczy brwi.
\n– Musi si\u0119 pan nauczy\u0107 dw\u00f3ch rzeczy \u2013 kiedy Polak pomaga, to nie robi tego dla pieni\u0119dzy, pr\u00f3by zap\u0142aty nie s\u0105 mile widziane \u2013 \u017cartobliwie grozi mi palcem \u2013 i druga sprawa, w tym kraju drobne omijanie przepis\u00f3w, nie jest zbyt du\u017cym problemem.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/e-polish.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/travel-2650303_1920-1280x749.jpg\")
<\/p>\n
Gdy wychodzi jeszcze przez d\u0142ug\u0105 chwil\u0119 stoj\u0119 przy drzwiach. Przypomina mi si\u0119 tamten dzie\u0144 nad rzek\u0105, dziadek ze \u0142zami w oczach m\u00f3wi\u0105cy, \u017ce kocha\u0142 kiedy\u015b Polsk\u0119. Czuj\u0119, jak ro\u015bnie we mnie postanowienie.
\n– Nie wyjad\u0119 st\u0105d, Dziadku, p\u00f3ki te\u017c jej nie pokocham.
\nA to nie b\u0119dzie trudne.<\/p>\n
Autor: Julia Stempek<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
O Polsce dowiedzia\u0142em si\u0119 przez przypadek. W 2010 roku, gdy mia\u0142em 11 lat, rodzice postanowili na nowo si\u0119 w sobie […]<\/p>\n","protected":false},"author":7909,"featured_media":1862,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_uag_custom_page_level_css":"","site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[1965],"tags":[2269,2617,2691,3051,3209,3219,3243,3639,3901,4011,4027],"class_list":["post-1858","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-opowiadanie-na-kazdy-miesiac","tag-dziadek","tag-koronawirus","tag-kwarantanna","tag-opowiadanie","tag-podroz","tag-polacy","tag-polska","tag-smutne-opowiadanie","tag-usa","tag-wspomnienia","tag-wyjazd"],"aioseo_notices":[],"uagb_featured_image_src":{"full":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/american-1209605_1920.jpg",1912,355,false],"thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/american-1209605_1920-150x150.jpg",150,150,true],"medium":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/american-1209605_1920-300x56.jpg",300,56,true],"medium_large":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/american-1209605_1920-768x143.jpg",768,143,true],"large":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/american-1209605_1920-1024x190.jpg",1024,190,true],"1536x1536":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/american-1209605_1920-1536x285.jpg",1536,285,true],"2048x2048":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/american-1209605_1920.jpg",1912,355,false],"page-small":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/american-1209605_1920-210x297.jpg",210,297,true],"woocommerce_thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/american-1209605_1920-300x56.jpg",300,56,true],"woocommerce_single":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/american-1209605_1920-300x56.jpg",300,56,true],"woocommerce_gallery_thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/american-1209605_1920-100x100.jpg",100,100,true],"lws_wr_thumbnail":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/american-1209605_1920-96x18.jpg",96,18,true],"lws_wr_thumbnail_small":["https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/american-1209605_1920-42x8.jpg",42,8,true]},"uagb_author_info":{"display_name":"Julia Stempek","author_link":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/blog\/author\/jstempek\/"},"uagb_comment_info":0,"uagb_excerpt":"O Polsce dowiedzia\u0142em si\u0119 przez przypadek. W 2010 roku, gdy mia\u0142em 11 lat, rodzice postanowili na nowo si\u0119 w sobie […]","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1858","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7909"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1858"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1858\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1862"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1858"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1858"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/e-polish.eu\/sklep\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1858"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}