LISTA SŁÓWEK – I CO DALEJ? 4 SPOSOBY NA PRACĘ ZE SŁOWNICTWEM NA LEKCJI JPJO
Czy ktoś jeszcze robi listy słówek? Wydaje się, że od jakiegoś czasu to już przeżytek, że żaden szanujący się nauczyciel […]
MAJÓWKA I… PO MAJÓWCE. UTRWALENIE CZASU PRZESZŁEGO NA MAJOWEJ LEKCJI JĘZYKA POLSKIEGO JAKO OBCEGO.
W tym roku wyjątkowo dopisała nam pogoda na majowe święta. Dni wolnych nie było może wiele, ale podejrzewam, że wielu naszym zagranicznym uczniom udało się spędzić je w ciekawy sposób. W ostatnim tygodniu kwietnia na kursach języka polskiego dla obcokrajowców z pewnością królowały tematy patriotyczne; staraliśmy się przekazać swoim studentom jak najwięcej wiadomości o Święcie Flagi i o Konstytucji Trzeciego Maja. Teraz jednak, po „długim weekendzie”, pora na dzielenie się opowieściami o pierwszych wiosennych przygodach i na szlifowanie czasu przeszłego.
POLSKI BARDZIEJ OSOBISTY. OSIEM SPOSOBÓW NA PERSONALIZACJĘ NAUKI JĘZYKA POLSKIEGO JAKO OBCEGO.
Nie będzie odkryciem, jeśli powiem, że najlepiej uczymy się tego, co dotyczy wprost nas samych. Na kursie języka polskiego jako obcego wykorzystujemy to odwołując się do swoich osobistych doświadczeń, historii, bliskich nam tematów do dyskusji, bezpośredniego otoczenia (np. lekcja z podręcznika „POLSKI krok po kroku 1” o Krakowie czy opowiadanie o swoim mieszkaniu). A czy możliwa jest podobna „personalizacja” samych technik uczenia się? W tym wpisie opisuję osiem pomysłów na to, jak na lekcji języka polskiego jako obcego łączyć naukę gramatyki, fonetyki i słownictwa ze swoim osobistym życiem.
KILKA POMYSŁÓW NA LEKCJĘ O RODZINIE
Nowa edycja podręcznika do nauki języka polskiego jako obcego “POLSKI krok po kroku” inspiruje do wykorzystania nowych pomysłów na zajęcia jpjo. Dziś weźmiemy na warsztat lekcję 11, „Rodzina”.
POEZJA NA A0? HAIKU NA LEKCJI JĘZYKA POLSKIEGO JAKO OBCEGO
Reakcje studentów na to polecenie są zazwyczaj takie same. Najpierw zdumienie, niedowierzanie we własne możliwości, obawa. Z rzadka tylko na którejś twarzy można dostrzec nieśmiały entuzjazm. Za to po skończonych zajęciach twarze uczniów są uśmiechnięte lub zamyślone, ale nieodmiennie promienieje z nich satysfakcja. Co za zadanie rodzi tak różne emocje? Oczywiście pisanie poezji. Własnej poezji.
KOLOR, EMOCJE I RUCH – ROZWINIĘCIE I ZAKOŃCZENIE LEKCJI JĘZYKA POLSKIEGO JAKO OBCEGO
Pierwszym zadaniem ucznia jpjo na niższych poziomach zaawansowania jest uszeregowanie nazw kolorów w kolejności pojawiania się ich w nagraniu. Podczas drugiego słuchania proponujemy kolejne ćwiczenie: uczeń łączy kolor z odpowiednim słowem, które słyszy przy danej barwie. Na wyższych poziomach ćwiczenie to warto nieco zmienić i zamiast listy słów kluczowych podać całe wyrażenia wprowadzone na poprzednim etapie, czyli np. nie przykuwa uwagi, pobudza apetyt, wprawia w dobry nastrój itp.
KOLOR, EMOCJE I RUCH. TWÓRCZE DZIAŁANIA NA LEKCJI JĘZYKA POLSKIEGO JAKO OBCEGO.
Uczyć się – nauczyć się. Pod koniec semestru nadchodzi dzień, w którym to po kolei siadam twarzą
w twarz z moimi studentami podczas egzaminu z języka polskiego jako obcego. Dociekam wtedy, nieco
się z nimi przekomarzając: „Uczyli się Państwo?” Pytanie w zasadzie retoryczne, na które odpowiedź
jest zawsze taka sama, podobnie jak temperatura na równiku. Moje dalsze drążenie tematu zazwyczaj
zbija ich nieco z tropu. „A nauczyli się Państwo?” Niby takie krótkie, z pozoru mogące nawet nic nie
znaczyć „na-”, a w jakże znacznym stopniu wpływające na rzeczywistość. I ocenę z egzaminu, rzecz
jasna. W jaki sposób wytłumaczyć w przystępny sposób różnicę między tymi dwiema formami?
